İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 27758

Ankara

Abdullah Fakiroğlu

2 / Puan: 8030

İstanbul

Ömer Poyraz

3 / Puan: 6471

İstanbul

Bulut Sever

4 / Puan: 4760

İstanbul

Sezer Emlik

5 / Puan: 4202

Bartın

Mümin Yolcu

6 / Puan: 4156

İstanbul

Mustafa Karayel

7 / Puan: 3740

İstanbul

Payitaht İstanbul

8 / Puan: 3601

İstanbul

Mustafa Kılıç

9 / Puan: 2286

İstanbul

Ozan Bilican

10 / Puan: 2063

İstanbul

Aa

11 / Puan: 1784

İstanbul

Detroitli Kızıl

12 / Puan: 1674

İstanbul

Salieri Alt Tire

13 / Puan: 1599

İstanbul

Sıla Münir

14 / Puan: 1386

İstanbul

Osman Batur Akbulut

15 / Puan: 1350

Kırıkkale

Ferit Çaydangeldi

16 / Puan: 1014

Ankara

Ali Turan

17 / Puan: 1011

İstanbul

Lagari Alıntılar

18 / Puan: 957

İstanbul

Mücahid Cesur

19 / Puan: 939

İstanbul

Yamanduruş

20 / Puan: 869

Sakarya

Ahmet Demir

21 / Puan: 867

İstanbul

Müsemma Şahin

22 / Puan: 849

İstanbul

Mesut Toprak

23 / Puan: 840

Ankara

Ahmet Lalbek

24 / Puan: 820

Erzincan

Reşit Akpınar

25 / Puan: 779

Erzurum

Emre Keleş

26 / Puan: 778

Ankara
İstanbul

Muharrem Morkoç

28 / Puan: 751

İstanbul

Alpay Gökçe

29 / Puan: 728

İstanbul

Aykut Giray

30 / Puan: 677

Yozgat

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 03 saat 20 dakika kaldı.

Payitaht İstanbul yazdı, 48 kez açıldı, 3 misafir beğendi, 31 yorum yapıldı.
8 May 19 09:00
Ramazan Ay'ı Hendek ve Tebük'e Denk Gelirse!"

Mübarek Ramazan ayını idrak edeceğiz / ediyoruz. Rahmet ayı kimini rahmetiyle yıkayıp arındıracakken, kiminiyse daha da ziyana uğratıp belkide iflas ettirecek….

Oruç, nefislerimizi dizginliyor ve Rabbimize karşı daha yakın olma anlamında bize köprü oluyor... Kimileri bu köprüyü çok hızlı geçecek, kimileri vasatı muhafaza ederken, kimileriyse köprüyü yürüyemeyecek belkide …

Özellikle göz, kulak ve dilimizin balans ayarlarını tekrar gözden geçirecek, tuttuğumuz orucun yanımıza sadece açlık ve susuzluk olarak kalmasını önlemiş olacağız...

Arızalar mümkün mertebe giderilecek ve 11 ayın kaybı, hızlı bir şekilde telafi edilmeye, giderilmeye çalışılacak...

Yaz aylarında oruç tutmak… Aslında zor gibi... ister istemez korkutuyor insanı...

Her gün 16 saat aç kalmak, yemek yiyememek... Susuz kalmak... ve Bu halde çalışmak... zorluyor bizi...

Neyse ki “Tebük Gazvesi” imdadımıza yetişiyor... “Sıcağı” taaa iliklerimize kadar hissediyoruz...

Tarih sayfaları bize, 30 bin kişilik Sahabeyi Kiramın, Bizans ordusuna karşı galip gelmeden önce “sıcağa ve kızgın çöl kumlarına” nasıl galib geldiğini soğuk kanlılıkla anlatır...

Kavurucu çöl sıcağı ve ateşten kumlar! Sahabe Efendilerimizin Cennete girebilmeleri, Allah’ın rızasına vasıl olabilmeleri adına bulunmaz bir fırsat...

Evet ne açlık, ne susuzluk, ne sıcak, nede 220 km’lik uzunca bir yol, Sahabe Efendilerimizi mağlub edemiyordu...

Neyse ki “Hendek Savaşı” da imdadımıza koşuyor... “Açlığı” karnımıza taş bağlamadan hissedebiliyoruz...

1 ay boyunca kuşatılan Medine’yi Münevvere… Açlıktan karnına taş bağlayan Allah'ın Rasulü ve dava arkadaşları… İki düşman arasında helak olma korkusu… Münafıkların, küfre ne kadar da yakın olduklarını yakînen müşahede etmek… Tarih olmaya ramak kala, tarih yazmak!… İyi ki varsın “Hendek” İyi ki varsın…

Bu yaz sıcaklarında, susuzluktan dudakları çatlamış, boğazı kurumuş, gözleri kısılmış ve elleri ayakları yorgunluktan tutmayacak bir seviyeye gelmiş olan oruçlu bir Müslümanın karşısında, hiç umursamadan çok rahat bir şekilde içilen soğuk bir su, yada açık alanda restoran veya lokantalarda yenen leziz yemekler, biz Müslümanlara, bu dünya hayatında ki imtihanın hiçte kolay olmadığını, olamayacağını göstermekte...

Acaba bu Ramazan ayında yine televizyonlarda bitmek bilmeyen imsak tartışmalarını ve herhangi bir hastalık ve yaşlılığı olmamasına rağmen, kendisine adeta kurbanlık koyun misali bir fakir arayıp, bulduğu fakirin eline tutuşturduğu 20 lirayla, tutması gereken orucu, çok ama çok ucuza satan, kendince akıllı Müslümanlar! Görecek miyiz?...

Diğer tarafta 220 km’lik tebük seferine ne yiyeceği nede bineği olmadığı ve cihada katılmadıkları için, Allah Resulüne ağlayarak gelen sahabe efendilerimiz!

Ve son söz Rabbimizden:

“Rab'leri Katında onların mükafatı, altlarından nehirler akan adn cennetleridir, orada ebediyyen kalacak olanlardır. Allah onlardan razı ve onlar O'ndan (Allah'tan) razıdır. İşte bu, Rabbine huşû duyan kimseler içindir.” (Beyyine 8)

08-07-2015

Sizce bu yazı dergimizin Haziran sayısında yayınlansın mı?
Mutlaka yayınlansın.
Yayınlansın.
Fark etmez.
Yayınlanmasın.
Payitaht İstanbul yazdı, 73 kez açıldı, 5 misafir olmak üzere 6 kişi beğendi, 20 yorum yapıldı.
30 Nis 19 17:00
Kutsal Yolculuk
5fa90caebd00476bfebf37c28bc289391556634490

5fa90caebd00476bfebf37c28bc289391556634490

Mekke ve Medine'ye bir Umre ziyaretimiz oldu.

Allah c.c) ve Efendimiz s.a.v)'in misafiri olduk.

Mescid-i Nebevi ayrı güzel, Kabe'yi Muazzama ayrı güzel.

Yönetimden kaynaklanan Her türlü olumsuzluk ve eksikliğe rağmen, Kesinlikle fırsatını bulup gitmek lazım...

İlk durağımız sevgililer sevgilisine, Efendiler Efendisine oldu.

Mescidi Nebevi çok güzel. Mescidin Yeşil Kubbesi, Efendimizin yeşil sarığını temsil ediyor.

Efendimiz hâlâ yeşil kubbenin altında ümmetinin dertlerini dinliyor.

Efendimizin gerçekten ölmediğini görebiliyorsunuz...

3819895258f28d856311fdce4621bcb01556634520

Bir çok ülkeden gelen Müminler Efendimize derdini anlatmaya gelmiş gibi.

Efendimiz ise Hane-i Saadetlerinde kendisine gelen müminleri teskin ediyor.Namaz vakti öncesi bekleşen müminler, sanki Efendimiz a.s) mihraba geçip namaz kıldıracakmış gibi bekliyorlar.

Namaz vakti öncesi bekleşen müminler, sanki Efendimiz a.s) mihraba geçip namaz kıldıracakmış gibi bekliyorlar.

Evet, Efendimiz hâlâ Sağ...

Mescidin İçinde bulunan Ashabı Suffa hâlâ hınca hınç dolu. Efendimiz s.a.v) ise Suffe Ashabına gözü gibi bakmaya devam ediyor.

Ebu Hureyre r.a) ise hâlâ Efendimizden bir hadis daha rivayet etmek için pür dikkat Efendimizi izliyor.

Mescidi Nebevi'de Ashabın ruhları saf tutuyor...

Hz Ebu Bekir ve Hz Ömer tüm vakarıyla Efendimizin s.a.v) yanında ayakta bekliyor.

Efendimizi selamlamaya gelenler Ebubekir r.a) ve Ömer'i r.a) dualarına katarak şeref kazanıyorlar.

Selamlamayı bitiren misafirler, heybelerinde Efendimizin şefkati Sıddıkın sadakati ve Faruk'un adaleti ile dönüyorlar...

Hz Aişe Annemiz Hücre-i saadet içerisinde, perdenin hemen arkasında dünyadan gelen tüm Müminlere Efendimizin hayatından dersler anlatmaya devam ediyor.

Efendimizi ise hâlâ kimseyle paylaş(a)mıyor diğer annelerimize karşı hâlâ kıskanç.

Hatice Annemiz ise Efendimizi Mekkede bekliyor...

Mescidi Nebevi her Namaz vakti toplamda 1 milyon Mümini bağrına basabiliyor.

Mescidin avlusu başka güzel. Kimisi namaz kılıyor, kimisi Kur'an okuyor, kimisiyse melül melül Yeşil Kubbeyi seyrediyor.

Tüm bu güzellikler Mescid sınırları içerisinde, Dışarı çıkınca rüya bitiyor...

Medine'yi Münevvere elimizden çıktıktan sonra (1919), şehrin yüzü hiç GÜLmemiş.

Efendimizin Gül şehri, Beton şehrine dönmüş maalesef.

Mescidi Nebevinin etrafını çepeçevre kuşatan yüksek oteller, Mescidin üzerine bir Heyula gibi çökmüş durumda...

Medine'de ne yeşillik, ne mimari nede tarih kalmış. Mescidi Nebevi şehre nefes aldırıyor resmen... Efendimizin varlığı Şehri hala münevver kılıyor.

Nefes almak için Efendimizin mescidine sığınıyoruz, Mescidin iç sınırları başka bir dünya, dış sınırları başka bir dünya...

Cennetül Baki mezarlığını düzleyen Suud Vahhabileri, otellerin boyunu yükseltebildikleri kadar yükseltmişler.

Toprağın altında yatan sahabeye hürmet etmeyin, onlardan medet ummayın diyen Suudlar, sabah akşam Amerika'dan medet umma zilletine duçar oldular...

Bir gece vakti Uhud'a gittik. Efendimizi Mekke müşriklerinden koruyan yarığı ziyaret etmek istedik.

Efendimizi bağrına basan Yarık, Suud yönetimi tarafından betonla kapatılmış ve etrafına demir teller örülmüş.

Ama Yarık içerisinden gelen Efendimizin kokusunu hâlâ engelleyememişler...

Uhud şehitliğini ziyaret ettik. Hz Hamza'ya, Musab bin Umeyr'e ve Şehid olan 70 sahabeye selam verdik.

Şehitlikten Muhteşem bir koku geliyor. Okçuların terk ettiği Ayneyn tepesine çıktık. Efendimizin sözlerinin dünyadaki tüm ganimetlerden daha değerli olduğunu daha iyi fark ettik...

Hendek'i ziyarete gittik ama Hendekler çoktan kapatılmış, artık üzerinden otoban geçiyor.

Efendimizin ve ashabının 1 ay boyunca, karınlarına taş bağlayarak kazdıkları kilometrelerce Hendek yolunu kapatan Suudlar, Efendimize ve ashabına ait olan bir hatırayı daha silmiş oldular...

Efendimizin şehrinde, Mescidi Nebevi dışında Efendimize ve Ashabına ait hiç bir hatıra ve tarihi yapı bırakılmamış.

Osmanlı izleri bile silinmiş. Osmanlı bakiyesi olan Osmanlı tren istasyonu ve Amberiye mescidini ise neden yık(a)mamışlar hala anlamış değilim...

Medine'den ayrılma vakti geldi. Tüm kafile hüzünlü. Efendimize nasıl veda edeceğiz?

Son Selamlamayı yapmaya gidiyoruz. Adım adım Efendimize yaklaşıyoruz ve Son selamlama!

Kimisi küçük çocuklar gibi bir sütunun arkasına çekilip ağlıyor kimisiyse ağladığının bile farkında değil...

Efendimizle zorda olsa vedalaştık.

Bembeyaz ihramlarımızı giydik.

Helal olan şeylerde artık bize haramdı.

Kabe'yi Muazzama'ya doğru yol alıyoruz.

Lebbeyk seslerimiz, bizden önce Kabe'nin duvarlarını selamlıyor.

Hacerul Esved tüm vakarıyla bizi bekliyor...

Yol bitiyor ve Mekke'yi Mükerrem'ye giriş yapıyoruz. Herkeste çocuksu bir heyecan. Kabe'yi Muazzama'ya kavuşmaya çok az kaldı.

Otellerin yüksekliği başımızı döndürüyor, nereye baksak birbiriyle yarışan yüksek yüksek oteller.

Kiminin Şevki kırılıyor, kimisi otelleri görmüyor bile...

Kabe'yi ilk görenlerin yapacağı dualar geri çevrilmezmiş.

Kafamız ayak uçlarımıza mıhlanmış, bebekler gibi emekliyoruz.

Kafile hocalarının "kimse kafasını kaldırmasın, çok az kaldı" uyarısı Kabe'yi görme arzusunu dahada kamçılıyor.

Ve bir ses duyuyoruz "Kaldırın Başınızı!"...

Kabe'yi Muazzama bütün ihtişamıyla kendisine gelen misafirleri karşılıyor.

Hacerül Esved'in önü hınca hınç dolu. Mültezem'e yapışan müminler kopmak bilmiyor.

Ve Altın Oluk'un Ayrı bir güzelliği var. Türkiye'nin kıble istikameti. Türkiye'den gelen müminleri cezbediyor...

Kabe'nin etrafı devasa yapılarla işgal edilmiş. Kabe'yi Muazzama dışında kalan tüm tarihi yapılar, yükselen otellerin altında kalmış.

Efendimizin İslamı ilk tebliğ ettiği Ebu Kubeys tepesi'nin üzerinde yükselen oteli görünce kolumuz kanadımız kırıldı.

Mekke'ye ihanet edilmiş...

Hira Nur dağına çıktık ve Efendimizin inzivaya çekildiği mağarada namaz kıldık.

Efendimiz Hira'dan Kabe'yi seyrediyordu. Bizde seyretmek istedik Ancak Zemzem Tower denilen ucubeden başka bir şey göremedik.

Kabe'nin hürmeti hiç bir dönemde bu kadar çiğnenmemişti...

İngilizler Mekke ve Medineyi kime teslim edeceklerini gayet iyi biliyorlarmış.

Bu Kutsal şehri Arapların asillerine değil de bedevi kısmına vermekteki ısrarlarını şimdi daha iyi anladım.

Çöl Bedevilerine medeniyet üretmiş 13 asırlık şehirleri yağmalasınlar diye teslim ettiler..

Sayılı günler çabuk geçti. Kabeyi Muazzama'ya da veda vakti geldi.

Son Veda Tavafı sarstı bizi.

Başka tavaf olmayacaktı artık. Kabeyi son görüşümüz, Hacerül Esve'de son selam verişimiz, Altın oluğa son bakışımızdı.

Efendimizin Mekke'den çıkartılırken ki ruh hali bizi çepeçevre kuşattı...

Umre yolculuğunda donanımlı Hoca çok önemli. Kutsal beldeyi size yaşatması lazım. Gittiğimiz Umre turu güzeldi Ticari kaygılarına set çekip Allahın rızasına talip olduklarına şahit olduk.

Bazen "Meşhur" hocaların veremediği manevi havayı "Meçhul" Hocalar büyük bir samimiyetle verebiliyordu...

Umre’ye daha gitme fırsatı olmayanlar niyetlerini tazelesin ve en yakın zamanda bu kutsal beldelere gitme şerefine nail olsunlar.

Bu beldeler suudların değil ümmetin ortak mirasıdır. Asla Mekke ve Medineyi onların tekeline bırakmamalıyız...

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Payitaht İstanbul yazdı, 126 kez açıldı, 8 misafir beğendi, 43 yorum yapıldı.
10 Nis 19 17:00
İslam Modernizmi ve Selefilik Bize Neyi Dayatıyor!
492973f4e7a29c5dec34f4ddbb48482a1554903133

492973f4e7a29c5dec34f4ddbb48482a1554903133

Zor bir zaman diliminden geçiyoruz… Yaşamış olduğumuz bu garip zaman dilimine kısaca “Âhir Zaman” deniliyor…

Hak ve Hakikate dair her ne varsa, hâlâ ilk günkü gibi saf ve berrak duruyorken, kimi illüzyonist ve sihirbazlar yaptıkları el çabukluğu ile bu hakikatleri perdelemeye çalışıyorlar…

Sadece gençlerimizin değil, belki de birçoğumuzun kafası biraz karışık… Bir yanda siyasetin hızlı atmosferi ve yoğun gündemi, diğer yanda gevşeyen din anlayışımız… Her geçen gün, kulluğumuz biraz daha dumûra uğratılıyor…

Bir yanda Modernist Hocaların “İslam Dinini Yeniden Keşfeden” garip halleri, diğer yanda kendilerine selefi deyip, Selef ulemamızın çizgisini ıskalayan ve Müslümanları İslam dairesinden zorla atmaya çalışan gerçek Müslümanlar!

14 asırdır ümmeti Muhammedin ana gövdesini oluşturan Ehl-i Sünnet ’in / Sevadı Azam’ın yolu ise ya sahipsiz yâda garip gibi… Canhıraş bir şekilde bu ana gövdeyi tüm Bid’at Fırkalara karşı savunan Hocalarımız ve ulemâmızın gayretleri ise bir yere kadar galiba…

14 asırdır ümmeti Muhammedîn üzerinde yürümüş olduğu bu geniş yol, artık öyle yâda böyle birilerine dar geliyor!

Ehl-i Sünnete burun kıvıran, bu yolu hafifleyen ve her fırsatta eleştiri tahtasına oturttuğu bu ana gövdeye nişan alıp ateş etmekten haz alan bu iki “Popüler / Güncel” akıma değinmek istiyoruz…

●Selefilik ve Modernizm…

Okuyan / Araştıran veya dini ilimlere meraklı olan insanımızı ve özellikle de gençlerimizi bekleyen bu iki tehlike bize neleri dayatıyor?

Bir birine zıtmış gibi duran bu iki farklı Fırka’nın bazı ortak özelliklerini dile getirdiğimizde, bize dayatılan birkaç hususu da faş etmiş olacağız…

1) Bu iki Bid’at Fırka’nın ana paradigması şu şekilde işliyor;

“Ümmeti Muhammed tarih içerisinde yoldan çıkmıştır. Yaşanan bunca yenilgilerin sebebi, İslam dininin yanlış anlaşılıp doğru yaşanmamasından kaynaklanmaktadır... Müslümanların tekrardan eski izzet ve ihtişamlarına kavuşmalarının tek yolu; Müslümanların tarih içerisinde oluşturmuş oldukları her ne varsa onları bidat (Selefilerin iddiası) veya tahrif (Modernistlerin iddiası) edilmiş değerler olarak görüp, bu oluşturulan Değerleri / Kültürü / Medeniyeti / Müktesebatı ve Tarihi inkâr ederek hatta onlarla savaşarak, “Selefi Salihin” denilen ilk üç neslin yaşadığı döneme yani Asr-ı Saadete tekrardan geri dönmek!

Peki, Selefilerin ve Modernistlerin Bu iddialarını gerçekleştirebilmeleri için önlerindeki en büyük engel nedir?

Ümmet Muhammedin kahir ekseriyetinin amel ettiği ve benimsediği İtikâdi ve Fıkhi mezheplerimizdir!

Mensup olduğumuz Mezheplerdeki yaşanabilecek gevşekliklerin açacağı boşluğu bu iki Bid’at fırkanın çok rahatlıkla doldurabileceğini akılda tutmak lazım….

2) Mezhep (sistem) karşıtı söylemler…

Selefilerle Modernistlerin bir diğer ortak özellikleri ise; Mezheplere karşı olan alerjileri!

Bir selefi için mezhep; Asr-ı Saadetten sonra ortaya çıkmış Bid’at bir oluşumdur! Mezhebin doğrusu yada yanlışı olmaz! Çünkü mezhepler, ne Peygamber (a.s) nede Sahabe döneminde görülmemiştir. Dolayısıyla herhangi bir mezhebe intisap, Asr-ı Saadetten uzaklaşmaktır!

Modernistlerin ise Mezheplere karşı çıkışının ana sebeplerinden biri, “Ulema ve Fukâha’nın” İslam dinini zorlaştırdıkları, dinde olmayan hükümleri bir şekilde dine ekledikleri ve yaptıkları içtihatlarda dini kendi tekelleri altına almalarıdır!

3) İçtihad Yapma Arzusu!

Hicri 4. Asırda kapanan mutlak içtihad kapısı, malum iki kesim tarafından zorlanarak açılmaya çalışılıyor…

Zaten bu iki Bid’at fırkanın; Müslümanların yaşadığı Tarihi yok sayıp preslemeleri, bununla birlikte mezhepleri de inkâr ederek her konuda içtihad yapma arzuları, Modernist ve selefileri birleştiren ortak paydalardan birini daha oluşturuyor…

Bununla birlikte Modernistlerle selefilerin ayrıştığı ve zıtlaştığı birçok hususta var. Mesela bunlardan birisi; Modernistler genel olarak hadisi şerifleri dinde delil kabul etmezler. Selefiler ise hadisi şerifler konusunda Modernistler’den ayrılarak Hadisi şeriflere önem verip dinde delil kabul ederler. Ancak kimi selefilerin de Allah’ın selbi sıfatlarını anlatan Hadisi şerifleri mutlak bir şekilde zahirine yorumlayıp tescim ve teşbih çukuruna düşerek ayrı bir arızaya kapı aralıyorlar!

Özetle söyleyecek olursak:

Üzerinde bulunduğumuz Ehl-i Sünnet ve-l Cemaat zemininde yaşanabilecek herhangi bir kayma ve sapma, bizleri bu ve benzeri Bid’at Fırkaların çukuruna düşme veya onların fikirlerine kapı aralama yanlışlığına sürükleyecektir!

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Turali Aydoğan yazdı, 58 kez açıldı, 3 misafir beğendi, 87 yorum yapıldı.
10 Mar 19 05:00
Düşüncemiz Kadar İnsanız

İnsanlıktan tamamen umudunu yavaş yavaş tamamen yitirecek biri olarak yazıyorum bu yazıyı.

Saat 03.55'te nefretimi kusmak için yazıyorum. Karşıma çıkmaktan vazgeçmeyen hödükler için, iki kelimeyi bir araya getirebilecek kadar kendini eğitemeyen keresteler için, karşısındakine saygısı olmayan düşüncesiz yontulmamış odunlar için yazıyorum.

Ne zaman unuttuk insan olmayı ? Birinden bir şey istemeden önce selam vermemiz gerektiğini, bir yere girdiğimizde bir merhaba demeyi veya küçük bir tebessüm etmeyi.Ne zaman kendimizi bu kadar beğendik ? Ne zaman başladık kendimizi üstün görmeye ? Ne zamandan beri ben bu üstünlük yarışının dışındayım ? Ölümsüzlüğün sırrını mı buldu bu yolda böbürlene böbürlene yürüyen aslan parçası ? Küçük dağları mı yaratmış insanlara tiksinerek bakan yürüyen makyaj ?

Bazen gözlemliyorum kendimce çevremde olup biteni insanların birbirleriyle olan etkileşimini. Bazen bir parkta oturuyorum , bazen bir bankta. Bazende bankada sıra beklerken bakıyorum bir sağa bir sola. Bu tahammülsüzlüğün sebebi nedir ? Sözcüklerle kendini ifade edemeyen ot geldiği dünyadan saman gidecek kişiler ne zaman bey efendi oldu ? Neden yükselttik insanları, neden onlara bu görgüsüzlük ve kendini beğenmişlik sıfatını hediye ettik ? Neden kendimiz olamıyoruz iş yerinde ki halimiz ile yemek yemeye gittiğimiz büfedeki veya sigara alacağımız marketteki halimiz neden bir değil ? Kendimize nasıl yakıştırıyoruz iki yüzlü olmayı ? Yoksa farkında mı değiliz ? Bence farkına varmak istemiyoruz hatta bunun farkına varmamızın istenmesinden bile rahatsızlık duyuyoruz. Empati kelimesini ilk defa duyan birimiyiz ? Sıra bize gelince karşımızdakinden bekleriz. Çok mu benciliz yoksa gerçekten farkında mı değiliz ? Ya da düşünmeyi bilmiyoruz. Gerçi sorsalar bizden düşüncelisi yok ama ! Neyse ki istisnalar var bununla avunabiliriz...

Bazen öyle bir insan çıkıyor ki karşınıza tam nefretinizi kusarken fikrinizi değiştiriyor.  Bazen de bir düşünce fikrinizi değiştirir, bir hayal, bir varsayım, bir hatıra, bir rüya..  Bir çatı yok mu çirkin, yalnız, umutsuz hisseden insanları bir çatı altında toplayabilecek ? Bence var hayallerimiz var, kitaplar var, kitaptaki kahramanlar biziz, filmlerdeki başrol biziz, konular biziz, gündem biziz.. Düşünelim, geniş düşünelim düşüncelerimizde sınırlar olmasın bari.. Hayal edelim ufkumuzu genişletelim.. Ne kadar insanız bir oturup düşünelim..

Bizi biz yapan şeyleri unutmamak dileğiyle...

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
13 Mar 18:09

Baya yazım hataları yapmışım yazdığım anki halimden olsa gerek :))

Zihni Yıldız yazdı, 103 kez açıldı, 5 misafir beğendi, 15 yorum yapıldı.
3 Mar 19 09:00
İz'ler Terminali
14fbea3308929746128efc46e67567371551594476

14fbea3308929746128efc46e67567371551594476

Tanıştırayım: Şu elimde tuttuğum kitap artık benim en sadık dostum. Kütüphanemin üst rafındaki yerini aldı. Huzurunuzda sayfalarından öpüyorum. Bu üstün başarısından dolayı kendisini tebrik ediyorum. Eşya deyip geçmemek lazımmış, bunu anladım. Vefanın göğe çekildiği bu devirde vefakarlığın zirvesini yaşattı bana. Acayip duygulandım, onu orada beni beklerken görünce. Anlatayım:

Geçen hafta sonu bir dostumun oğlunun düğünü vesilesi ile şehir dışına çıkmam icab etti. Otobüsle gideceğim. "Okumakta olduğum kitabı da yanıma alayım da gidip gelirken yolda bitiririm" diye düşündüm. İki sene önce aramızdan ayrılan merhum Akif Emre'nin İz'ler kitabı. Hayat yolculuğunda karşılaştığı mekanların, şahsiyetlerin kendisinde bıraktığı izleri kaleme almış. Tam benlik. Zaten Akif Abiyi bu konuda kendime üstad kabul ettim. Keşke bundan onun da haberi olsa idi. Mekanı cennet olsun.

Yol arkadaşımla birlikte otobüs terminaline gittik. "Namaz, yolda komaz" düsturu gereği otobüse binmeden önce mescide uğramam/ız gerekiyor. Onu kalorifer peteğinin üzerine koyup durdum divana. Çıkışta bir eksiklik hissettim etmesine de kontrol listemde onu hatırıma getirmedim maalesef. "Cüzdanım yerinde, cep telefonum yanımda, anahtarlar duruyor, zaten valiz de yok. O halde unuttuğum bir şey yok" deyip bindim otobüse. Epey bir yol aldıktan sonra aklıma geldi kitabı mescitte unuttuğum. Eyvah dedim ama çok geçti artık. Yaşlandıkça unutkan biri olacağımı bir kez daha anladım. Kitabı kim fark edip alırsa ona helali hoş olsun diye geçirdim içimden. En kısa sürede yenisini alıp kaldığım yerden devam edeceğimi de söz verdim kendi kendime.

"Veni, vidi vici" faslından sonra yine bir ikindi vakti yine aynı terminaldeyim. Aradan 2 gün geçmiş. Abdesthaneye uğramadan mescide daldım. Son bir ümit, heyecan dorukta. Kaloriferin üstü boş. Ufaktan bir hayal kırıklığı. Elimi, yüzümü, başımı ayağımı suyla temas ettirip kendime geldikten sonra bir baktım Kur'an rafında bulunan kitapların arasından kiremit renkli dostum bana göz kırpıyor. Nasıl sevindim bilemezsiniz. "Cevâb Veremedi" adlı kitabın altına saklanıp beklemiş beni. Demek kimsenin dikkatini çekmemiş. Ya da, bunun oraya öylesine terk edilmiş bir kitap olmadığını anlayacak yolcu/lar geçmemiş bu handan. Her ne oldu ise olmuş sadık dostum beni beklemiş. Bağrıma bastım onu. Şimdi daha bir dikkatle okuyorum satırlarını. Akif Emre beyefendiyi minnet ve rahmetle yâd ediyorum her elime alışımda.

Yaa, işte böyle sevgili okur. Eşya deyip geçmemek lazım. Onların da halleri var, duyguları var, hisleri var. Babamın bir nalbant takımı vardı mesela, gözünden gözüne inanamazdı. Neyse, lafı uzatmayalım, bana müsaade ederseniz sadık dostumla baş başa kalmak istiyorum şimdi.

Vesselam...

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Payitaht İstanbul yazdı, 267 kez açıldı, 19 misafir olmak üzere 20 kişi beğendi, 30 yorum yapıldı.
8 Şub 19 17:00
Ümmeti Muhammedin İlgâ Edildiği Tarih:3 Mart 1924!

Hz Peygamber a.s)’dan itibaren Müslümanlar tarihleri boyunca, dinlerini hep bir devlet çatısı altında sürdürdüler. Tâki 3 mart 1924 yılına kadar!

İrili ufaklı yüzlerce devlet kurulup yıkıldı... Bu devletler arasında ismi kalıcı olanlar oldu: Emeviler, Abbasiler, Endülüs Emevileri, Eyyubiler, Selçuklular ve Osmanlı islam devleti gibi...

Bu ismini saydığımız devletlerde Hulefa-i Raşid'in de olduğu gibi Şura sistemi tam anlamı ile uygulanamadı. Saltanat ile birlikte hilafet devam etti...

(Abbasiler ve Selçuklular’da devletin üst yöneticilerinden teşekkül eden Divân’lar Şura görevini ifa etmiştirler. Osmanlı devletinin Tanzimat'a kadarki döneminde ise, Divân-ı Hümâyûn bir şûrâ meclisi olarak devletin önemli işlerini yürütmüştür...

Sosyal münasebetlerin çoğalması, devlet işlerinin artması ve her sahada mütehassıs kimselere ihtiyaç duyulması sebebiyle “şûrâ” görevinin, branşında uzman olanlardan seçilmiş üyelerden meydana gelen milletin kalbi hükmündeki bir meclis tarafından ifa edilebileceği görüşü, Tanzimat sonrasında ağır basmış ve Osmanlı Meclis-i Mebusanının kurulması ve Meşrûtiyetin ilanında bu görüş şer’î bir dayanak teşkil etmiştir... Ahmed Akgündüz)

Peygamber a.s)’ın vefatından sonra şura sistemi ile 4 halife seçildi. Her halife farklı yöntemlerle iş başına geldi... Şura’ya dayalı hilafet sistemi toplamda 30 yıl sürdü.

Daha sonra ise Hz. Muaviye, oğlu yezide daha kendisi hayatta iken biat topladı, böylece ilk dört halifenin oluşturduğu şura sistemi akamete uğradı. Artık halifeyi Şûra (Ehlü'l Hal ve'l-Akd) değil, babadan oğula geçen saltanat sistemi belirliyordu...

Saltanatla seçilmiş halifeler iş başına geldiklerinde İslami hükümler askıya alınmıyordu. Tüm hızıyla Cihad devam ediyor, namazlar kıldırılıyor, kısaslar uygulanıyor, ilim faaliyetleri devam ediyordu...

Peki problem neredeydi? Problemin iki vechesi vardı:

1) Kuranı Kerim ile emredilmiş, Hulefa-i Raşid'in ile uygulanmış şura sisteminin yara alması...

2) Saltanat sistemi kendi içerisinden hem “Yezid bin Muaviyeyi” hemde “Ömer Bin Abdülazizi” çıkartabiliyordu. Saltanat, kişinin hilafete ehil olup olmadığına bakmıyor, kardeş sıralaması veya kan bağı işi tayin ediyordu..

Saltanat bir zulüm aracı olarak kullanılmadığında, iyi ve salih idarecilerin iş başına geldiği ve Müslüman halkın iyi ve güzel idare edildiği de bir hakikattir...

Halife –Saltanat sisteminde, Müslümanların hem iyi idare edilmesi hemde İslam ahkamının devlet eliyle uygulamasına en güzel örnek herhalde Osmanlı İslam Devleti olsa gerek....

Osmanlı Devleti, mevcut eksik ve aksaklıklarına rağmen, Müslümanları bir arada tutmuş, 3 katıda ilayı kelimetullah bayrağını sallandırmayı başarmış, küffara kılıç sallamış, dünyadaki mazlum Müslümanlara gücü nispetinde yardımcı olmuş ve sırt çevirmemiş...

Osmanlı Devletinden önce Haçlıların saldırısına maruz kalan ümmeti Muhammed, Osmanlı ile birlikte Haçlıları / Avrupalıları kendi yurtlarında, kendi kıtalarında muhasara etmeye başlamıştır...

İki kez Viyana kuşatıldı (1529 – 1683) ama alınamadı... Viyana ecdat tarafından feth edilemese de, Haçlılara / Avrupalılara müthiş bir korku salındı! Osmanlı korkusu Avrupayı paranoyak yapmaya yetti. Artık yapacakları her hesabı, Osmanlı Devletini akılda tutarak yapmak durumundaydılar...

Kendi aralarında parçalara ayrılmış Avrupalı Hristiyanlar, Osmanlı korkusu ile, tekrar birleştiler ve Osmanlı Devletini bertaraf etmek için Yüzyıllarca çalıştılar...

Avrupa, Batıdaki tehlikeydi. Peki ya Doğudaki tehlike?

Doğuda ki Fitne ve fesadın adı ise; İran / Safevi devletiydi. Osmanlı devleti, 1514’de Çaldıran meydan muharebesinde bu büyük fitneyi söndürdü! Bugün ki gibi Müslüman kanı akıtıp her türlü fitneye alet olan İran / Safevi Devletine Yavuz Sultan Selim böylelikle haddini bildirmiş oldu!

Devletlerde insanlar gibi doğar, büyür ve ölürlerdi... 6 asırlık ihtişamlı Osmanlı Devleti tarih sayfalarındaki yerini almak için hazırlanıyordu...

II. Abdulhamid Han tüm siyasi dehasına rağmen, kendisine karşı aklını ve gönlünü Batı’ya kaptırmış jöntürkler ile kendisini bir türlü anla(ya)mayan bazı alim, şair ve mütefekkirlere karşı yenildi...

Haçlılar / Batılılar / Avrupalılar Osmanlıyı durdurmayı başarmışlardı! Asırlardır başlarına musallat olan ve bir kâbus gibi üstlerine çöken Osmanlı korkusu son bulmuştu! Osmanlı'nın zayıflaması ile birlikte, artık sömürdükleri yerleri daha rahat sömüre bileceklerdi...

Hindistan ve Afrika kıtası'nın yer altı ve yer üstü zenginlikleri, Batı'nın kabaran iştahını artık daha da kamçılıyordu...

Peki ya İstanbul? Hele Ayasofya Camii! 1453 yılında kaybettikleri Konstantinopolis artık çok yakındı!

İstanbul düşman kuşatması altında iken, Sultan Vahdeddin Anadoluyu düşmana karşı örgütmek amacıyla tam yetki ile bir heyet gönderdi. Bu heyet Anadolu'daki Müslümanları düşmana karşı örgütledi ve bazı başarılar elde edildi...

Ancak Anadolu'ya gönderilen heyet kuşatma altındaki İstanbul ve padişaha ihanet edip Osmanlıya karşı cephe aldı...

Artık Osmanlı sadece Haçlılar tarafından değil, Batı ile ittifak yapan ittihat ve terakkinin devamı olan Kemalist kadrolar tarafında da kuşatılmıştı...

Ankara’da kurulan yeni siyasi mekanizma, Batının kendi eliyle yapmak istediği şeyleri yapmakla görevlendirildi... Ankara Batı'nın kendisine vermiş olduğu görevleri harfiyen yerine getirdi!

Batı'nın bir daha yeni bir Osmanlı tecrübesi yaşamasına asla tahammülü yoktu!

30 Ekim 1918’de imzalanan Mondros Mütarekesi ile (Bu anlaşmayı imzalayanlar Mustafa Kemal'in bakanları olan Fethi Okyar ve Rauf Orbay’dır) Osmanlı Devleti fiilen sona erdi… Ancak İstanbul hala direniyordu…

Ankara'daki yeni yönetim, İstanbul'a son darbeyi 1 Kasım 1922’ de Saltanatı kaldırarak indirdi!

Ankara, artık yeni bir sayfa açmak istiyordu... 29 Ekim 1923 tarihinde ilan edilen yeni rejim ile ilk adım atılmış oldu… Osmanlı saltanatına son veren Kemalizm, kendi saltanatını cumhuriyet adı altında kurdu...

3 Mart 1924 tarihinde ki “Hilafetin İlgâsı” kanunu, ümmeti Muhammed için bir kırılma noktası oldu... Bu tarih, artık Müslümanların uzun bir süre, Dinlerini Devletsiz bir şekilde yaşamalarının habercisiydi!

Çok sıkıntılı bir devrin kapısı aralanıyordu. Artık küffara kılıç çalma döneminden, Müslüman kalabilme dönemine girmiştik…

Eğer bu "Müslüman kalabilme" devrinden "Müslüman olarak devam" edebilirsek, tekrar elimiz kılıç tutabilecek ve Hakkı hâkim kılabilecektir!

                                                                                                                 10-06-2016

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Gökhan Alkan yazdı, 68 kez açıldı, 3 misafir beğendi, 20 yorum yapıldı.
25 Ara 18 13:00
Farklı Düşünelim
İnsanların ne yapacaklarını bilmesi, ileride ne veya nasıl olacağını az çok tahmin edebilecek seviyeye gelmesi ne hoş bir şey. Bu bir anlamda kendini gerçekleştirmek de olabilir tabii ki. Bahsedeceğim şey ise birazcık farklılaşıyor buradan. Gerçekten ülkemizde olan gelişmelerden uzak kalmak gerçekten zor. Hani bütün örnek alınabilecek kişilerin dediklerine katılıyorum aslında. Bir ülkede siyaseti ya da ekonomiyi gençler kafalarına takıp gelecek korkusu yaşamamalı. Gençler daha çok yarını inşa etme üzerine hayaller kurup desteklenmeliler diye düşünüyorum. Fakat günümüz şartlarında o kadar çok kutuplaşmaya müsaitiz ki kapı komşumuzla , ki bu kişi başımıza bir iş geldiğinde ilk koşacak olan kişiyken, hiç tanımadığımız adamlar yüzünden tartışmaya girip kanlı bıçaklı konuma gelebiliyoruz. Hani gerçekten olay şuna geliyor daha sonra , eğer karşındakini ele geçirmek istiyorsan önce onu olabildiğince küçük parçalara ayırman gerekir ki en güçsüz konuma düşsün. Bir futbol takımı için sohbetini kesen insanlar lütfen kendilerini güçlü bir insanım diye teselli etmesin.Yarını düşünüp kurgulama aşamasında olmamız gerekirken bir futbol takımı için, bir siyasi parti için parçalamadığımız ne kalbimiz kaldı ne de kişiliklerimiz. Konuşulması gereken konular o kadar farklı ki şu an gündemimizde olanlarla. Bilginin özgür ve bedava olmasını konuşmamız gerekiyorken konuştuğumuz şey, 'parasını verip aldığın internetin paylaşılmasının dahi ücretli olacağı'. Gerçekten  olmamız gereken yerden her gün daha geriye gidiyoruz. İçinde olduğumuz dönem uzay dönemi iken uzayı keşfetme hayalleriyle insanlar insanlığın geleceğini kurgulamaya çalışırken, biz ise ekonomiden bahsediyoruz. Konuşulması gereken şeyler çok farklı. Geleceğin hayallerini kuralım, yarını inşa edelim, ki yarınlarımız var diyebilelim. Kendinize iyi davranın ..

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Ulusal İnisiyatif Hareketi yazdı, 997 kez açıldı, 214 misafir olmak üzere 215 kişi beğendi, 36 yorum yapıldı.
7 Ara 18 17:00
Unutturulmak İstenen Tarihi Hacı Piri (Tekke) Cami!

Tophane’nin Kâdiriler yokuşunda bulunan ve 2 Nisan 1997 yılında “muamma” bir şekilde yanan Hacı Piri (Tekke) Cami, aradan geçen 22 yıla rağmen hala ibadete açılmış değil...

Yandıktan sonra Neredeyse 15 yıl hiç kimse (ne devlet nede tekke müdavimleri) bu camiyi ayağa kaldırmak için bir müdahalede bulun(a)madı...

15 yıl boyunca tamamen çürümeye ve yıkılmaya bırakılan Camiye il özel idaresi el atıyor ve 5 yıl içerisinde Hacı Piri Cami'ni Restore ediyor...

2017 yılında Tekke Cami, Tekke’nin müdavimleri tarafından haftanın 1 günü sadece zikir için açılmaya başlanıyor. Haftanın 1 günü akşam 19:00 ile 24:00 arasında zikir için Cami’nin kapısı aralanıyor...

Haftanın sadece bir günü açık olan Hacı piri Cami, Müminleri günde 5 kez Namaza davet eden Ezan’dan mahrum. Dinin direği olan Namaz ibadeti için ise faaliyet göstermiyor. Başta CİMER ve Diyanet olmak üzere bir çok kuruma restorasyonu biten bu Cami’nin neden ibadete açılmadığı soruluyor?

Bir netice alamayan mahalleli bu sefer Beyoğlu Müftüsü sayın Aydın Yığman Bey’i devreye sokuyor. Beyoğlu Müftüsü ve beraberinde bulunan mahalleliler Tekke Cami'ni ziyaret ediyorlar...

Beyoğlu Müftüsü Aydın Bey, Tekke’nin Şeyhi olan Eren Erkmenkul Bey’e “Bu Cami’de neden Ezan okunmadığı, restorasyonu bittiği halde hâlâ neden beş vakit namaz kılınmadığı ile ilgili sorular soruyor”... Tekke Şeyhi Eren bey, “Caminin henüz bakım çalışmalarının bitmediğini söylüyor.” Namaz ibadeti için her hangi bir engel olmamasına rağmen, Tekke Şeyhi’nin bahsettiği “bitmek bilmeyen Cami Restorasyonunu” ne Müftü Bey nede mahalleli tam olarak anlayamıyor.

Müftü Bey, Cami minaresine merkezi ezan sistemini yollayacağını ve ezan okunması gerektiğini tekke şeyhine iletti. Tekke şeyhi de buna itirazda bulunmadı.

Aradan geçen 6 aya rağmen hâlâ Ezan okunmuyor!

Garip ama koskoca Beyoğlu Müftüsü kendi uhdesinde olan bir camide 6 aydır ezan okutamıyor!

Beyoğlu Müftülüğünü hatta diyaneti bile aşan bir durumla mı karşı karşıyayız!?

Son olarak Müftü bey Şeyh efendiye; “Millet bu Caminin açılmasını istiyor ve bir çok şikayetler alıyorum” sözüne karşılık Şeyh Efendi; “Millet ilk başta Ekmekçibaşı Camini bir doldursun, tüm camilerimiz boş” yanıtını veriyor! Müftü ve mahalleli Şeyh Efendinin bu patavatsız yorumu ve azarını işitip camiden ayrılıyorlar...

Tüm bu yaşananlardan sonra zihnimize üşüşen bazı soruları soralım:

1) Tekke Cami gerçekten elektrik kontağı yüzünden çıkan bir yangın ile mi yandı yoksa bir sabotaj mı yapıldı?

2) 15 yıl boyunca neden Tekke Cami’ne müdahale edilmedi? Eğer “Devlet bu iş ile ilgilenmedi” denilirse peki nasıl oluyor da Tekke’nin müdavimlerinin oturduğu 20 odalı devasa ev restore edildi?

3) Bu tarihi yapı nasıl oldu da Vakıflar Genel Müdürlüğünden alınıp İl Özel İdaresine verildi?

4) Cami’nin arka duvarını yüksek bir şekilde örüp, Cami havasından uzaklaştırıp, ön girişine de kilit vurarak özel bir mülk havası verilmek isteniyor, neden?

5) “Zaten burası Cami değildi, Cumhuriyetin Baskı ve zorlaması ile Camiye çevrildi, aslında burası Tekkedir” diyen şeyh Efendi dilinin altındaki baklayı ne zaman çıkaracak?

6) Diyaneti ve Vakıflar Genel Müdürlüğünü aşan bir durumla mı karşı karşıyayız?

7) Yaşanan bu büyük sorunun ortadan kalkması için illa Sayın Erdoğan’ın devreye girmesi mi lazım?

Son olarak:

Tophane’de Tarihi eskilere dayanan Tekke Cami diye bir Cami vardı! Unutmayın ve unutturmayın!

(Beyoğlu İnisiyatif Hareketi)

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Yahya Cengiz yazdı, 178 kez açıldı, 11 misafir beğendi, 7 yorum yapıldı.
19 Eyl 18 17:00

Yahya Cengiz

Puan: 434

Torpil mi Yok Canım Daha Neler !

Merhaba sevgili dostlar. Son yıllarda canımı epeyce sıkan hadisat üzre yazmak zaruruiyeti peyda oldu.

Dünya varolageldiğinden bu yana kafile kafile insanlar bu Dünya'dan gelip geçtiler ve hala da bu süreç devam etmekte ki kıyamet sabahı bu yolculuğun son bulacağı aşikar. Efendim neyse konuyu fazla dağıtmayalım. Bu insanlar bu dünyadan gelip geçmekte iken elbette yaşamlarının idamesi için bir takım işlerle meşgul olmuş ve neticesinde maddi kazançlar elde etmişlerdir.

Gelgelim aynı insancıklar arasında herhangi bir emek vermeden de yemek istemişler ve bu minvalde modern dönemde adına torpil dediğimiz alçakça bir sistemi kullanmışlardır. Yemeğin emekle olması gerektiğini bilen veya bilmeyen bu zatlar garibin,fakirin,muhtacın gelmesi gereken yerlere sırf oralarda bir vesileleri olduğu içün böyle yerlere gelmektedirler.

İşin acı kısmı ise bunun haram olduğunu bilip de bu işi yapanların olmasıdır. Ki onların hangi camiadan olduğunu söylemeye gerek yoktur.

Torpile vesile dediler ama Cehennem hala cehennem. Vesselam

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Moda Blogger yazdı, 242 kez açıldı, 8 misafir beğendi, 2 yorum yapıldı.
10 Eyl 18 21:00
Türk Moda Blogger Listesi (10+)

Bu yazı içerisinde mutlaka takip etmeniz gereken Türkiye’nin en iyi moda ikonlarını sizlerle paylaşmak istiyoruz. Stil sahibi Blogger’lardan makyaj ipuçları, kişisel bakım önerileri, kozmetik ve alışveriş tavsiyeleri, indirimler kısacası kadınsal her şey..

1- Melodi Elbirliler (Instagram +312 bin)

2- Nil Ertürk (Instagram +135B)

3- Elvin Levinler (Instagram +680 bin)

4- Billur Saatçi (Instagram +155 bin)

5- cocobolinho (Instagram +227 bin)

6- Tuğba Tunçkaya (Instagram +158 bin)

7- Buse Terim (Instagram +1.7 milyon)

8- Nur Bilen Yavuzer (Instagram +372 bin)

9- ZetFashion (Instagram +50 bin)

10- Ferhan Talib (Instagram +138 bin)

Kaynak : https://efendim.xyz/moda-blog/

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Rana Gül Dilekçi yazdı, 132 kez açıldı, 9 misafir olmak üzere 12 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
6 Eyl 18 17:00
Yasak Elma

Bazen sadece susarsın.

Söyleyecek bir şey bulamadığında

Bunun için beni suçlayamazsın.

Hayır. Yasak elman ben oldukça...

Şimdi farklı yerlerdeyiz.

Farklı elmalarla avutuyoruz kendimizi.

Soğuk zeminde yapayalnız ağlarken

Bir anda gülüyorum hatırlayıp geçmişi.

Pişman olmak için güzel bir gün değil mi?

Sence de doğru hatırlıyor muyum seni?

Yıktın,geçtin, darmadağın ettin.

Sen kuralları çiğnemeyi değil

Kurallar,kurallar demeyi seçtin.

Ah o kurallar, içi boş laflar...

Şimdi pişmansın sanki yanıma gelmiyorsun.

Şimdi doğru hatırlıyorum seni.

Bende pek gelmiyorum şimdi.

Kurallar vardır bilirsin.

Kurallar kurallar...

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Sadettin Macit yazdı, 528 kez açıldı, 63 misafir olmak üzere 65 kişi beğendi, 5 yorum yapıldı.
3 Eyl 18 17:00
Azınlığın Çoğunluğa Tahakkümü! Barlar ve Yükselen Müzik Sesi

Tophane semtinin artık bir çok yeni sorunu var; son 10-15 yıldır sistematik bir şekilde açılan Sanat Galerileri ve Cafe’lerin semtimizi mutasyona uğratmasından tutunda, Camilerin hemen yanı başına açılan içkili mekanlara, mahalle aralarında mantar gibi biten apart otellerden, sabahlara kadar devam eden yüksek seviyeli müzik sesine kadar artık bir çok yeni sorunumuz var...

Bu sıraladığımız sorunların Hepsi ayrı bir sorun ancak “sorumluların sorumsuzlukları” tüm bu sorunlarında “fevkinde” olan bir sorun! Bu sorunu daha sonra konuşmak üzere şimdilik bir kenara bırakıyoruz.

Şimdi, Yukarıda saymış olduğumuz sorunlardan; “Eğlence mekanlarından çıkan Yüksek seviyeli müzik problemine” değinelim.

Tophane halkı Uzun yıllardır, Beyoğlun'da bulunan bazı eğlence! Mekanlarından gelen yüksek seviyeli müzik sesi ile taciz ediliyoruz.

Evet, yanlış okumadınız resmen “Taciz” ediliyoruz... Taciz kelimesi canını sıkma, rahatsızlık vermek anlamına geliyor. Yıllardır bu mekanların mahalleliye vermiş olduğu rahatsızlık / Taciz artarak devam etmekte!

Bu mekan sahipleri gelen müşterilerini eğlendirebilmek için sabahlara kadar müzik seviyesini açabildikleri kadar açıyorlar. Açtıkları yüksek sesin taciz ettiği mahallelerde bir hasta, yaşlı veya çocuğun uyuyamaması veyahut bu sesten ciddi anlamda rahatsız olanların şikayetinin hiç bir değeri yok...

Peki bu süreç nasıl başladı?

Fransız Sokağı bir milattır...

2004 yılında bizzat İstanbul Büyük Şehir Belediye Başkanı Kadir Toptaş tarafından restore edilip açılan bu sokak, Açıldığı günden beri yüksek seviyeli müzik sesi ile özellikle Çukurcuma bölgesinde oturan mahalleliyi ilk başta bezdirmiş daha sonra bir çok ailenin taşınmalarına sebebiyet vermiştir.

2007 yılında ismi “Cezayir Sokağı” olarak değiştirilen Fransız Sokağında restoranlar, barlar, cafeler, sanat atölyeleri ve sergi salonları bulunmakta.

Fransız sokağı içerisindeki barların ve Cafe’lerin vermiş olduğu rahatsızlık (yüksek seviyeli müzik sesi, sabahlara kadar atılan kahkahalar, bağırışmalar v.s) mahalleli tarafından yüzlerce kez şikayet edildi ama hiç bir netice alınamadı.

Fransız sokağı’nın modası bitince (yada misyonu tamamlanınca) son 5- 6 yıldır istiklal caddesinden taksime kadar uzanan Beyoğlu sokaklarında bulunan yüksek binaların teras katlarında Cafe açmak moda oldu.

Bu cafeler ilk açıldıklarında etrafa rahatsızlık vermediler, daha sonra haftanın bazı günleri gece 12’ye kadar Yüksek seviyeli müzik sesini duymaya başladık. Yetkililere bu rahatsızlığımızı ilettiğimizde bize: “ Gece 12’ye kadar izinleri var” dediler. Yani anlayacağınız bu cafeler, yetkililerden gece saat 12’ye kadar mahalleliye eziyet etme izni ve hakkı’nı almışlardı!

Son zamanlarda ise gece saat 4’de kadar yüksek seviyeli müzik sesi ile yaşamak zorunda bırakıldık...

Tophane halkı olarak, gece saat 4’de kadar evlerimizin içerisine giren ve halkı ciddi anlamda rahatsız eden bu müziği dinlemek zorunda mıyız!?

Teraslarda cafe açan bu makanlara neden ses geçirmez cam takmayı zorunlu kılmıyorsunuz?

Bugüne kadar yaptığımız bunca şikayet, Belediye tarafından bir Cafe veya Bar’a verilen ruhsat kadar kıymetli olmadı bugüne kadar!? Neden!?

Kulaklarımızı tırmalayan, yaz aylarında bize pencere açtırmayan bu sesi hiç bir saatte duymak istemiyoruz!

Yaşadığımız bu sorunu şikayet etmediğimiz kimse kalmadı neredeyse.

14 yıldır aralıksız bir şekilde Beyoğlunu yöneten Beyoğlu Belediye Başkanı ahmet misbah demircan’a yaşanan bu sorunu birebir ve yüzyüze defalarca anlattık. Yüzümüze gülüp sırtımızı sıvazlayıp tatlı sözlerle mahalleliyi yolcu etti. Mahallelinin sırtını sıvazladıkça müzik sesi dahada artmaya devam etti.

Beyoğlu belediye başkan yardımcılarından Erol Ökten Bey’e de birebir anlatıldı yaşadığımız bu iğreti durum. Erol Ökten bey yaşanan bu sorunu birebir kültür ve turzim bakanlığı ile görüştüğünü bazı madde veya tüzüklerde değişiklik yapıldığını ve problemi giderecekleri ile alakalı söz verdiysede değişen hiç birşey olmadı.

Beyoğlu ilçe başkanı Harun Muş'a da bire bir ilettik bu problemi. Bize “hele 24 Haziran seçimleri bi geçsin bu problemi çözeceğiz” diye söz verdi. Seçimler bitti Erdoğan ve Ak Parti kazandı, aradan aylar geçmesine rağmen müzik sesi hiç kesilmedi! Verilen bu söz’de diğer sözler gibi hiç oldu.

Cimer’e şikayet ettik olmadı. Bimer’e şikayet ettik olmadı. Twitter’dan sesimizi duyurmaya çalıştık olmadı.

Bu kokuşmuşluğu ve vurdum duymazlığı nasıl gidereceğiz?

Soruyoruz: Yapılan onca şikayetten netice alamayan mahalleli, netice almak için, ses çıkartan bu Cafe ve Barları basıp olay mı çıkartmalı? Bu mu isteniyor?

Kendi göbek bağımızı kendimiz mi keselim?

Bunca şikayetin sümen altı edilmesini nasıl anlamalıyız?

Son olarak:

Cumhurbaşkanı Sayın Erdoğanın bu konu hakkında ne kadar malumatı var bilemiyorum, ancak bu meselenin kendi belediyesine ciddi bir şekilde zarar verdiğini çok iyi görüyorum!

Görünen o ki; belediyecilik ile iktidara gelen bir parti, yine belediyecilik ile iktidara veda edecek!

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Yusuf Basat yazdı, 158 kez açıldı, 10 misafir olmak üzere 11 kişi beğendi, 8 yorum yapıldı.
23 Ağu 18 01:00

Yusuf Basat

Puan: 503

Kayıp

Her şey duyguyu sonlandırmakla başladı. Samimi gelen hissin bir düşman cephesine dönüştüğünü gördüğümüz gün.

Bundan iki sene öncesi, esintili ve mahur bir Ağustos günün yeşilliği içerisinde… Uğruna, savaş verdiğim kadim bir insanın arayışını sürdürdüğüm bir Ağustos günü. Değişen ve eksilen zerre bir şeyin olmayışı gibi, tıpkı o gün olduğu gibi, yeşillikler içerisinde savaşın ana kaynağını aradığım o Ağustos’un günü. Fakat şimdilerde o yeşilliğin içerisindeki arayışım kendi benliğimi bulma ümidinden başka bir şey değil. İnsan kendisinden başka kimi ararsa, şüphesiz kendini o yolda kaybeder. Kaybettim… Fikrimi, zikrimi, kadim duygularımın onurunu, her şeyden önemlisi zihnimi… Kaybettim. Uğruna feda edebileceğim ne varsa, adadım. Uğruna heba edebileceğim ne varsa, ettim. Uğruna kaybedebileceğim ne varsa, kaybettim. Şimdilerde o Ağustos gününe dönüp baktığımda, geçmişten bu günüme yayılan o gururlu umudumun sıcaklığı altında serinlemekten başka bir şey yapamadığımı görüyorum. Görüyorum, her şeyden önemlisi yaşamam gereken ne varsa, ilkokul sıralarındaki çekingenlik altında ezilişim gibi ezildiğini görüyorum. Ben münzevi bir kalem oynatıcısı, huzurlarınıza huzursuzluğumu yayıyorum… Bitmek tükenmek bilmeyen bir savaşın içerisinde geleceğime ışık tutacak olan umudun eskimeyişi, şüphesiz ayakta kalmamın en güçlü sebeplerindendir. Bu gün o umudun aralığından kendime fısıldadım usulca. Bir kadının boynuna, bir bebeğin kokusuna, bir annenin şefkatine sokulur gibi, her şeyden habersiz ve bir o kadarda merhametli… Artık karşımda başka bir insandan ziyade, kırılacak kalbi olan bir ben duruyorum. İnsan, kendi kalbini kırabiliyormuş, bir yolda hassaslaştırınca…

Her şey duyguyu sonlandırmakla başladı. Sahte bir duyguyu kendi cephemizde gördüğümüz gün. Şimdilerde kendime sorduğum tek sual; ‘ben kimim?’ ellerimden alınandan başka…

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Turfan Şam yazdı, 172 kez açıldı, 10 misafir beğendi, 2 yorum yapıldı.
30 Haz 18 17:00

Turfan Şam

Puan: 72

Diğer Seçim Arefesinde İktidar Cephesi

Artık seçim geride bırakıldığına göre silkelenmenin vakti geldi.

Rehaveti bir kenara bırakıp özeleştiri yapılmalı. Muhalefet bloğuna ilk kez bu denli rahat seçim yapabilme imkanı verildi. İnsanlar nezdinde muhalefetin özellikle ekonomi ile alakalı olan eleştirileri karşılık buldu. Bir takım MHP’ye kayan oylar bunu gösteriyor. Ancak millet Erdoğanın; hatrına ve 16 yıllık içerde ve dışardaki mücadelesinden ötürü desteklemeye devam etti. Sadece Erdoğan’dan ötürü zoraki seçim kazanma lüksü ve alışkanlığı devam ederse yeni 7 Haziran’lar içten bile olmayacak. Teşkilatların, üst düzey bürokrasinin cep düşünür vaziyette olduğu, imkanlar sayesinde gitgide tabandan yaşam tarzı vs uzaklaşması hatta fil dişi kulelerinde yaşayanlara karşı millet ile başlatılan bu yolculukta yıkılan kuleler yerine yenilerinin inşa edilmesi ve millete kulelerden bakılması bu vakitten sonra risk ve tehlikeleri kuşkusuz maksimize edecek.

Muhalefetin milleti küçük ve hor görme alışkanlığını seçim sürecince kenara bırakabilme rol ve kabiliyeti (bu seçimde biraz ilerleme şağladılar) elde edemiyor olması kimseyi yanıltmasın.

Tüm dünyada bilinen 16 yıllık iktidarın aşırı yıpratıyor olması, insanların artık yeni değişimler isteyebilir vaziyette bulunması ve de aşırı politize yeni genç seçmenlerin yoğunluğu bir takım yeni politikaların konuşulmasını elzem kılıyor.

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Payitaht İstanbul yazdı, 925 kez açıldı, 84 misafir beğendi, 4 yorum yapıldı.
30 Haz 18 13:00
Erdoğan Kazanırken Ak Parti Neden Kaybetti?

Aylardır Tv’ler de, sosyal medyada, evlerde, sokaklarda hasılı her alanda konuştuğumuz ve gündemimizden hiç düşmeyen seçimleri geri bıraktık...

Cumhur ittifakı (Ak parti ve MHP), millet ittifakını (CHP, İP, SP... Birde chp ve İP’in desteklediği HDP) ağır bir yenilgiye uğrattı. Neredeyse 5 yıldır Recep Tayyip Erdoğanı Başkan yapmamak için elininden gelini yapanlar başarısız oldu... Elhamdulillah.

Ak Parti ise %42,5 oranına oy aldı ve tek başına iktidar olma imkanını yakalayamadı. Peki Ak Parti neden istenilen oy oranını alamadı? Erdoğan (mhp’nin desteği ile bile olsa) %52,5 alırken kendi partisi neden 42,5 lardı kaldı?

Aklımıza gelen bazı eksik ve aksaklıkları yazalım:

*Fetö’cü olmadığı halde haksız yere fetö ile irtibatlandırılarak ihrac edilen insanlar... Bu ihraçlar ister fetö’nün oyunu olsun, ister fetö dışındaki yapıların ihraç etmek istedikleri kişilere fetö etiketi vurup kendi adamlarını yerleştirmek için yaptıkları ihraçlar olsun fark etmez. Yaşanan mağduriyetler var...

*Belediyelerdeki işçi alımlarında yaşanan Torpil veya referans problemi. Referans veya torpilleri olmayanların işe aylardır hatta yıllardır alınmaması..

*Ak parti il ve ilçe teşkilatlarında görev yapan kimi yetkililerin burunların kıl aldırmaması. Kibir enaniyet ve kendini beğenmişliğin ayyukaya çıkması.

*Öyle yada böyle rüşvet olaylarının devam etmesi...

*Adamın varsa işini yaptırabilirsin anlayışının hakim olması...

*Toplum nazarında itibarlı olan kimi hocaların hedef gösterilmesi (ihsan şenocak, nureddin yıldız)...

*Toplum ahlakını ifsat eden fuhuş, alkol, batı hayranlığı, aile kurumunun zayıflatılması, faiz ve kumar ile tam anlamı ile mücadele edilmemesi...

*Özellikle Ak parti içerisindeki yalakaların ve menfaat perestlerin parti imajını ciddi anlamda bozması... vs. vs.

Tüm bu saydığımız eksik ve noksanlıklar iktidara oy kaybettirdi kanaatindeyiz. Peki milletin kahir ekseriyeti neden başka partilere (chp, İP, hdp, sp) fırsat vermiyor? Millet şu hakikati çok iyi biliyor ki bu ismi verilen partiler, yukarıda saymış olduğumuz eksiklikleri gider(e)meyecek ve daha kötü bir gidişe imza atacaklar...

Tabiki de Ak partinin yaptığı başta belediyecilik hizmetleri, Türkiyeye kazandırmış olduğu büyük projeler, dini yaşama özgürlüğü ve başka hizmetler yadsınamaz ve inkar edilemez. Zaten bunları yapmasaydı hiç seçilemezdi. Biz burada Ak partinin 1 kasım 2015 yılında almış olduğu %49,5 oy oranına neden ulaşamadığını araştırıyoruz...

Yukarıda saymış olduğumuz problemlerden hareketle, hatırı sayılır büyük bir çoğunluk Ak partiyi “Ehvei şer” çerçevesinde değerlendirmekte ve ona göre oy vermekte. Yani chp, İP ve hdp gelmesin diye Ak parti destekleniyor...

Anladığımız kadarıyla Başkan Recep Tayyip Erdoğan 8 aydır partideki mental yorgunluğu atmaya çalıştı ama muvaffak olamadı.

Millet: “Erdoğan madem Ak Parti üzerindeki bu mental yorgunluğu atamıyor” dedi ve kendi partisinin göbek bağını kendisi kesti. Erdoğanın başaramadığı şeyi millet yaptı. Ak Partiye %42,5 luk bir oy oranı vererek parti üzerindeki mental yorgunluğu, Ak partiyi tek başına iktidar yapmayarak yaşattığı büyük bir şok etkisi ile ortadan kaldırdı!

Önümüzde kritik bir belediye seçimi var. Belkide Erdoğan başkanlık seçimini kazandığı ilk gece acilen belediyeler için birşeyler yapılması gerektiğini düşünmüştür...

Belediyelerde kangren olmuş meseleleri çözüme kavuşturmadan seçime girmek, belediyecilik hizmetleri ile tarih yazmış bir partinin, önümüzdeki seçimlerde alacağı bir hezimet ile tarih olması çok uzak bir ihtimal değil...

Görelim mevlam neyler neylerse güzel eyler...

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bulut Sever yazdı, 239 kez açıldı, 12 misafir olmak üzere 13 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
3 May 18 09:00

Bulut Sever

Puan: 4760

Emir Yazısını Gönderdiler Sonunda!
49fb30cb3edea8e6cb5b67161dcc38a61525335142

49fb30cb3edea8e6cb5b67161dcc38a61525335142

CHP, Cumhurbaşkanı adayını yarın açıklayacak. Erken seçimin olacağı kesinleştikten bu yana hala düşünüyorlar, istişare ediyorlar! Ne kadar da geçmiş, geleceği demokrat bir parti…

Mahut Genel Başkanları Cumhurbaşkanı adaylarını kimsenin bilmediğini, hatta eşinin dahi bilmediğini ifade etti bu bekleme sürecinde.

Boşuna değildir bu açıklama; zira genel başkan oluş sürecinden de öte siyasette yükseliş hikâyesi, şahsi istidat ve çabaları ile değil kontrollü olmasındandır.

CHP aday göstermek için mütemadiyen istişare ediyor dedik fakat genel başkanlarının hikâyesi bilindiği için bu hallerinin bir istişare süreci olmadığını, başkanlarının yukarılardan bir yerden emir beklediğini rahatlıkla söyleyebiliriz.

Kemal Başkanları önce 10 küsur sene önce sayıp sövdükleri, etmedikleri hakaret bırakmadıkları Gül’e bel bağladılar.

Endirek bir şekilde binde 68’lik, yine sayıp sövdükleri, Sivas Katliamı’nın azmettiricisi, müsebbibi gördükleri Temel Başkanları vesilesiyle elbette.

Aksi takdirde çağdaş ve de laik ve de ilerici ve de düşünen ve de sorgulayıcı seçmenlerine böylesine bir girişimi nasıl kabul ettirebilirlerdi?!

Ettirebildiler de yoksa ben mi yanılıyorum!

Gül’ümü soldurma projesi, her yerde sulh ilan edip Başbakan olacak hanımefendinin bir inat uğruna ya Rabbi ne Güleşler batıyor açıklamalarıyla akamete uğradı.

Yukarılara bakıp bakıp suflesini bekleyen Kemal Bey tam da boyun ağrılarından şikâyete başlamıştı ki, elbette bir B planı olmadığı için yine gelen emir üzerine ağababalarının B planını devreye soktu.

Çok çok çok çağdaş, laik, ilerici, düşünen ve sorgulayıcı seçmenlerinin pek düşünerek ve sorgulayarak bir önceki Cumhurbaşkanlığı seçiminde yaptıkları fakat sonradan Ekmek için Ekmeleddin sendromunu yakalandıkları ve bir daha yakalanamamaları için partili bir arkadaş bulmaya girişti.

Tabi bu plan işlerken sağdan ve de bir zamanlar AKP’li aday adayları piyasa ekranlarından geçmedi değil.

CHP’li seçmenlere Yalova’da adı partili bir kadına taciz vakasına karışmış arkadaşlarından birini aday göstermesinler de kadın ve hayvan haklarında da çok düşünceli ve ilerici ve rakip tanımaz CHP’li halk kitlesi sandığa tıpış tıpış gidip tacize adı karışmışlardan yana tercih yapmak zorunda kalmasınlar sonunda.

Gerçi seçime şunun şurasında ne kaldı ki, yarın açıklayacaklar!

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bulut Sever yazdı, 241 kez açıldı, 14 misafir olmak üzere 16 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
29 Nis 18 13:00

Bulut Sever

Puan: 4760

Önce Devlet Sonra Siyaset
14ec7651936e9a428fe4ed47bb28c2e11524995974

14ec7651936e9a428fe4ed47bb28c2e11524995974

Siyaset kurumunun her daim var olması gerektiğini kanaatini taşıdım. Oy kullanma hakkına sahip olduğum sene bir seçim olmaması hasebiyle sandığa gidip oy kullanamadım ama 2003 seçimleri itibariyle önümüze getirilen her sandığa tereddütsüz gittim ve görevimi ifa ettim.

Lise yıllarım itibariyle tarihe ve siyasete merak salmış olsam da asla aktif siyasetin içinde yer almayı düşünmedim. Zira siyaset en pirüpak insanı dahi kirletecek bir mecraydı ve illa bir şekilde bulaşandan bir bedel isteyecekti.

Seçimlerin önemi içinde bulunduğunuz yönetim sistemini beğenmeseniz de sizi kaos ortamından koruyacak bir çatı olmasındadır. Seçimle beğendiklerinizi sistemin tepesine getirirsiniz. Beğenmediklerinizin sistemin yönetimine müdahale etmesini engellersiniz. Son kertede hiçbir tarafı beğenmiyor olsanız da sizin yaşantınıza en az “zarar”ı verebilecek siyasi oluşumu tercih etmiş olursunuz.

Siyaset kirden, pastan ve bunların oluşturduğu kokudan hiçbir zaman münezzeh olmamıştır. En temiz ve beğendiğiniz ve icraatları itibariyle de bunu destekleyen ve ispat eden siyasetçi(ler) bile kirden, çamurdan beri kalmaz; hiç olmazsa izi ve kokusu üzerine bulaşır.

“En kötü düzen, düzensizlikten iyidir.” Siyasetin olmadığı bir sistemde çatı çöker. İnsanların ne can ne mal ne de namus güvenliği kalır. İşte siyaset hem kirli bir “şey”dir, hem siyasetçi kirlenendir hem de bunlara rağmen siyaset/siyasetçi vazgeçilmez ve vatandaş için pek önemlidir.

Siyaset sıkıntıdır. Siyasetçi bedel ödemekle mükelleftir. Bedel ödemeyen siyaset oyuncusu siyasetçi değil, görevlidir.

Birkaç gündür yönetim sistemi değişikliği seçimine giderken siyasetin ve siyasetçinin ve ödedikleri/ödeyecekleri bedellerin ne olduğunu sarih bir şekilde görüyoruz.

Görüşmeler, gizli görüşmeler, muğlak ifadeler, açık/kapalı kapılar ardında bildiğimiz-bilmediğimiz pazarlıklar hepimizce malum. Tahmin edebiliyoruz.

Siyaset kurumu dün kirliydi, bugün de kirli, yarın da farklı olmayacak. Önümüzdeki seçimlere müteakip bu durumun değişeceğini sanmıyorum. En iyisinin siyaset denen mecranın kirine, tozuna toprağına bulaşmadan hayatını bu mecrada geçirmesi mümkün değil.

Siyasi tercihlerimiz ne olursa olsun, bizlerin ve çoluk çocuğumuzun can, mal ve namus güvenliği için sandıklara gidip ülkeyi güzel ve sağlıklı yönetebileceğine inandığımız siyasetçiye oy vermemiz bir hak olmanın ötesinde elzem bir durumdur.

Tercihler önemli ise de esas mesele devlet değimiz çatının sapasağlam durmasının herkesin hayrına olmasıdır.

Tekraren ifade etmek isterim ki sistemi beğenmesek de bir Büyük zatın buyurduğu gibi: “Müslüman kanunlara karşı gelerek suç işlemez, dine karşı gelerek günah işlemez.” Fitne çıkarmak, çıkaranlara destek olup fitneye bulaşmak haramdır, suçtur.

Ortak paydamız devlet denen mefhumdur; buna sahip çıkmalıyız.

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Mahir Ünal yazdı, 186 kez açıldı, 10 misafir beğendi, henüz yorum yapılmadı.
26 Nis 18 09:00
Akran Zorbalığı

Çocuklar doğdukları andan itibaren sosyal etkileşim halindedirler. Başta ebeveynlerle olan bu etkileşim, okul dönemi başladığında arkadaşlarla olan etkileşime dönüşür.

Akran kavramı dediğimizde, aslında aynı yaş grubuna dahil olan çocuk ve ergenleri kastetmekteyiz. Araştırmalar bize göstermektedir ki, akranlarıyla olumlu ilişkiler sürdüren, akranları tarafından kabul gören çocuk ve ergenlerin gelecekteki sosyal ve akademik başarıları olumlu yönde etkilenmektedir.

Çocuklar akran ilişkileri kurarken, paylaşmayı, sorun çözmeyi, farklı düşüncelere saygı göstermeyi, uzlaşmayı deneyimlerler; bu becerileri gelişim gösterir. Sonrasında bu becerileri tüm hayatları boyunca da kullanırlar.

Genellikle akranların birbirleriyle kurdukları ilişkide her iki taraf da eşit düzeydedir; yani ilişkiye her iki taraf da aynı ölçüde katkı sağlar. Fakat özellikle okul ortamında bazen çocukların kurduğu arkadaşlık ilişkilerinde ciddi anlamda güç dengesizlikleri olduğu göze çarpmaktadır. Akran zorbalığı olarak adlandırdığımız ve çocukların duygusal dünyasını derinden etkileyen bu toplumsal sorun ise, genellikle çocukların ilişkilerindeki güç dengesizliği sebebiyle ortaya çıkmaktadır.

Akran zorbalığı dediğimiz sorun, tüm toplumlarda var olduğu gibi bizim toplumumuzda da mevcut olan bir sorundur. Bu sebeple siz ebeveynlerin bu konuda bilgi sahibi olması çok önemlidir ki bu sayede çocuklarınıza yardım edebilmeniz daha kolaylaşacaktır.

Bir söz ya da davranışın zorbalık olarak isimlendirilmesi için gereken bazı şartlar vardır. Bunlar;

Ø Söylenen söz yada sergilenen saldırgan davranışın kasıtlı olarak karşıdakine zarar verme amacının olması

Ø Zorba olarak nitelendirilen kişinin bu tür sözleri veya davranışları birden çok kez yapmış olması

Ø Zorbalığı uygulayan ve zorbalığa maruz kalan kişi arasında fiziksel veya psikolojik bir güç dengesizliğinin var olması; yani zorbalığa uğrayan kişinin kendisini çaresiz ve savunmasız hissetmesi gerekir.

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Abdullah Fakiroğlu yazdı, 567 kez açıldı, 35 misafir olmak üzere 37 kişi beğendi, 8 yorum yapıldı.
15 Nis 18 21:00
 Allah'ım Önce İman Sonra Ciddiyet Nasip Et

Hükümet ile FETÖ'nün arasındaki gerilimin yükseldiği 2012 yılında FETÖ’cü Mümtaz Er Türköne bir iddia ortaya atmıştı: “İslamcılık öldü; Ali Bulaç son İslamcı.” Türköne iddiasına delil olarak İslamcılığın iktidarlara mesafeli olduğunu, İslamcıların artık iktidarın bir parçası olduğu bunun istisnasının ise Ali Bulaç olduğunu söylemişti.

Yazan 1980 sonrası İslamcılığın tarihini yazan ilk isimlerden biri olduğu için hemen değer gören bu söylem aslında FETÖ'nün nefes almak için geliştirdiği taktikti.

O dönem hiç kimse de çıkıp: “Başından sonuna kadar iktidarı amaçlayan bir yapının tetikçisi olarak muhalifliği yüceltmek sana mı kaldı?” sorusunu sormamış dahası "İslamcılığın iktidarı mutlak manada reddetmediğini amacını gerçekleştirmek için eninde sonunda iktidara ihtiyaç duyacağını" söylememişti.

Bu tartışma o kadar büyümüştü ki en sonunda bir sempozyum düzenlendi. FETÖ’nün ülkeyi ele geçirmek için saldırdığı dönemlerde bu ülkenin Müslüman düşünürleri, entelektüel mesailerini “İslamcılık, İslamcılığın ölüp ölmediği, İslamcılığın iktidarla kurduğu/kurması gereken ilişkileri” konularında yazıp çizerek tüketmişti.

Benzer bir süreci şimdi yaşamak aslında beni pek mutlu etmiyor. “Türkiye'de Deizm yükseliyor " tartışmalarını kast ediyorum. Tartışma başladığından bu yana yazılan/söyleyenen çoğu söz midemde rahatsız edici bir ekşilik hissinden başka bir şey katmıyor.

Bir süredir kesin bir kabul olarak sunulan "Türkiye'de Deizm yükseliyor" tartışmalarının ne kadar sağlam bir zemine sahip olduğunu sayın @mister_nu konuyla ilgili ilk yazısında ortaya koydu. https://mrnuman.wordpress.com/2018/04/10/kacin-deizm-geliyooor/ Karşımızda kendini deist olarak kabul edilen ama Amentü’nün bazı şartlarına iman eden bazılarına iman etmeyen tuhaf bir insan topluluğu var. [Tabi sayın mister_nu’nun belirttiği üzere araştırmayı doğru kabul edersek]

Aynı yerlerde yemek yiyen, aynı AVM’lerde takılan, aynı tatil bölgesinde tatil yapan, sosyal medyada benzer takipçi listelerine sahip olan dar bir zümrenin, Allah, peygamber, İman konularında bir tereddüt içerisinde olduğu doğru olabilir. Ama bunlar alarm zilleri çalacak kadar toplumun geneline sirayet etmiş midir bilinmez. Yaşı yetenler hatırlar, Akmar pasajı ve çevresine baktığınızda bir dönem bu ülkede en büyük dini yapılanmanın kendini satanist zanneden rockcı ergen gençlerden oluştuğunu düşünürdünüz.

Deizm tartışmalarında elimizdeki argümanları biraz incelemek istiyorum:

Elimizdeki tek gerçekçi sayı İhsan Fazlıoğlu'nun açıklaması: “15 Temmuz'dan sonra başörtülü öğrencilerimden 17 tanesinin odama gelerek artık ateist olduğunu açıkladığını söyledi.”

Bu açıklamada İhsan Fazlıoğlu’nun 15 Temmuz vurgusu üzerinde durulmayı hak ediyor. 15 Temmuz özelinde ateist olan gençlerin nedenlerini düşünürken benim aklıma birkaç seçenek dışında bir şey gelmiyor.

1- Bu öğrenciler FETÖ gibi dini bir cemaatin bu derece barbarlaşması nedeniyle İslamdan soğumuş olabilirler. Bu da kendilerinin İslam tarihinden bi haber olduklarını gösterir.

2- Bu öğrenciler böyle bir kalkışmaya müsaade eden Allah'ın (haşa) iman edilmeye değer olmadığını düşünüyor olabilirler. Bu da kendilerinin temel akide bilgilerine bile sahip olmadığını gösterebilir.

3- Bu öğrenciler FETÖ'nün başarısız olmasından rahatsız olmuşlardır.

4- Bu öğrenciler hocalarının dikkatini çekmek için durduk yere ahiretlerini tehlikeye atmıştır.

Camiler mi sorun yoksa diliniz başka bir bakla mı saklıyor?

İddialardan bir diğeri memlekette açılan İmam Hatip ve Camilerin çokluğuyla uğraşacağımıza memlekette adaletin tesis edilmesi üzerinde çalışılsa memlekette deizmin bu kadar yükselmeyeceği yönünde. Sırf bu iddia bile tartışılan konunun aslında tartışılmaya layık olmadığını gösteriyor aslında ya neyse.

Sanki memleketimizde gençlerin büyük çoğunluğu 5 vakit namazlarını kılıyor, kılanlarında camide vakitlice namaz kılıyor da cemaatle kıldıkları namaz onları haşa Deizm ve Ateizme sürüklüyor. Oysa biz biliyoruz ki cemaatle namaz kılmaya özen gösterenlerimiz bile camide vaktinde namaz kılmayı pek önemsemiyor. Öyleyse camilerin olayla bir alakası yok. Birazcık iyi niyet ve sakin düşünen bir kafa yapısı bunu anlayabilecekken meseleyi camiye bağlamak art niyetlilik.

Ruşen Çakır'ın bulduğu maden

“Deizm denilen şey aslında İslam’ın kabuk bağlamamış halidir.” Büyük mütefekkir Mücahit Bilici’nin Ruşen Çakır’la konuşmasında söylediği sözler de bunlardı. Mücahit Bey daha sonra twitter üzerinde “bu dinin içinde riyakâr olmaktansa dışında günahkâr olmak evladır” sözüyle İslam’dan kastının bizim anlamadığımız bildiğimiz iman ettiğimiz İslam olmadığını açıklamış oldu. O yüzden onun sözlerinin burada incelemesini yapmayacağım.

Peki, sorun ciddi değil mi? Elbette ciddi. İman gibi üzerinde en çok hassasiyet göstermemiz gereken konuda konuşurken biraz ciddiyet gerekiyor sadece. Bir de “yaşasın Müslüman gençler deist oluyor, öyleyse heybemde sakladığım eleştirilerimi zerk edeyim” kolaycılığına kaçmamak gerekiyor.

Bu zamana kadar kimseden, -yediğimiz içtiğimize dikkat etmiyoruz, helal haram bizim için önemli değil- ya da -"Emrolunduğun gibi dost doğru ol" emri geldiğinde peygamberimiz ve ashabı bir telaş almışken biz kendimize çok güveniyoruz-  gibi eleştiriler görmedim.

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.