Türkiye Aktivitesi
535 ziyaret
1 online
Nesibe Kurban
Hakkında henüz bir şey yazmadı.

Türkiye Puanı

19 puan Koyu Mavi Kalem

Derecesi

178 [Toplam 1623 kişi]

Türkiye
Tümü(1)
Pinledikleri(0)
Nesibe Kurban yazdı, 5 misafir olmak üzere 8 kişi beğendi, 1 yorum yapıldı.
18 Oca 16 05:00
Çocuk Olsam mı Yeniden?

Tekrar çocukluğumuza dönüp, bizlerde iz bırakmış, canımızı yakmış ve belki de hala yakan şeyleri değiştirmek isteriz. Bugünlerimizi de etkileyerek, değiştirebileceğimizi düşünerek...

Pek çok kez düşünmüşümdür: " Annemi çok üzmüş olmalıyım ki bizi bırakıp gitti. Kardeşim bebek olduğu için, çok bunaltmış olmalı. Babam artık nasıl üzüp, bunalttıysa?... Ve aile nasıl bir baskı yaptıysa? Ben, o kadar inatlaşıp, üzmeseydim belki gitmezdi. Keşke 3 yaşlarıma dönüp, yaptığım yanlışları düzeltebilsem. Annem gitmezdi. Diğer çocuklar gibi, okula giderken ve gelirken elimi tutan, derslerime yardım eden, veli toplantılarına gelip iyi notlarımı öğrendiğinde saçımı,yüzümü okşayıp öpen, başarı belgelerimi alırken yüzü gururla gülümseyen, doğum günümü kutlayan, hasta olunca ilgilenen, ilk aşk heyecanımı dinleyen, evlenirken yanımda olan, hastanede bebeğimi kucağıma veren ve sıkıldığımda maddi_manevi desteğini gördüğüm ve bunlara benzer pek çok şeyde annem yanımda olurdu. Ama olmadı, olamadı. Sadece annem olsa... Babam da olmadı, olamadı..."

Geçmişe dönüp değiştirebilme imkanımız olsaydı, sadece kendimizle ilgili olan kısmı değiştirebilirdik. Diğer kişilerle ilgili olan kısmı değiştiremeyiz. Yaşanan her ne olursa olsun tek kişiyle ilgili değil. Sahnede tek kişi görülsede, arkada olayın gerçekleşip ortaya çıkmasına vesile olan bir kadro var. Yani olay anonim. Çizgi filmler ve masallarda olduğu gibi sihirli bir değneğimiz yok ki, dokunundurup her şeyi değiştirelim.

Zamanla,yaşadıklarımdan ve okuduklarımdan öğrendim ki; bugünün yanlışlarını geçmişe bağlamak, hayatımızda bir şey değiştirmiyor. Sadece geçmişe takılıp kalıyor, bu günü kaçırıyorsun. Geçmişten gelen öfke, hırs, nefret, kıskançlık, intikam v.b. gibi olumsuz duyguları bu günümüze yansıtıyoruz. Çevremizde bizi seven, değer veren insanları üzüyoruz. Ve çoğu kişi bunu geçmişten yüreğinde, ruhunda ağırlık yapıp taşımış olduğu olumsuz duygulardan kaynaklandığının bile farkında değil....

Dünümüzü değiştiremeyebiliriz fakat bugünümüzü güzel yaşamak mümkün. Bugünlerimizde yarınların dünleri olduğunda, pişmanlıklar ve keşkeler yaşamamak için geçmişin ağırlıklarından kurtulmalıyız. Önce canımızı yaktığını düşündüğüz kiși kimse, onu affetmekle başlamak gerekiyor. Bize yaşattığı her ne ise, hangi şartlarda buna sebep oldu? O şartlarda biz olsaydık ne yapardık? Yaşadığı çevre, ruhsal ve fiziksel durumu, maddi durumu ve hatta hava durumu bile önemli olabilir değerlendirirken. Eminim empati kurabilirsek affetmeyi de başarabiliriz. Sadece onu affetmiş değil, ruhumuz ve yüreğimizde taşıdığımız yükten de kurtulmuş olacağız. Canımızı yakan olay her ne ise, bunda kendi payımızında olduğunu düşünüyorsak kendimizide anlamaya çalışmamız lazım. O zaman hangi duygu, düşünceler içerisindeydik, hangi şartlarda buna dahil olduk. Biz olmasak da aynı şeyin yaşanması ihtimali var mıydı? Eminim vardı.

Ben annemi, babamı, diğer kişileri ve kendimi affetmeyi başardım. O zaman, o şartlarda, o olayların yaşanması gerekiyordu ve yaşandı. Hayatım boyunca, yaşadığım her olayda, geçmişin etkileri olduğunu düşünüp hem kendimi, hem sebep olduğunu düşündüğüm kişileri suçlamak kolaydı belki. Ama hem kendimi, hem onları üzmek bir şeyi değiştirmiyor, yükümü biraz daha ağırlaştırıyordu. Çevremdekileride istemeden buna dahil etmiş oluyordum. Annem, babam ve diğer kişilere; 0 zaman, o şartlarda öyle olmuş. Geçip giden zamanı hiç bir şey geri getiremez. Ya her yaşanan üzüntüde tekrar tekrar aynı şeyleri yaşayıp, bu günü yaşanmaz hale getireceğiz, ya da her şeyi olduğu gibi kabul edip yolumuza ağırlıklardan kurtulmuş, kafamız ve ruhumuz rahat bir şekilde devam edeceğimizi söyledim. Bunu yapalı yıllar oldu. Annemle de, babamla da görüşüyorum. Geçen zamanı geri getirmek mümkün değil, geçmişi sihirli bir değnekle değiştirmekte mümkün değil. Fakat kendimizi sevdiklerimizle geçireceğimiz gelecekten de mahrum etmek doğru değil. Sevdiklerimiz diyorum: Bir zamanlar çok kızdığım, yüzünü bile görmek istemediğim, yaşadığım acıların sorumlusu olduğunu düşündüğüm kişileri seviyorum. Ayrı geçirdiğimiz zamanları, telafi etmeye çalışıyoruz ve hatta telafi ediyoruz. Herkes geçmişte yaptığı yanlışın farkında olduğu için birbirimizi kırmamak için özen gösteriyoruz. Birlikte mutluyuz, huzurluyuz.

Ben ağırlıklarımdan kurtuldum. Bunu paylaşmamın sebebi ise, çevremde bu ağırlıklarla yaşamaya çalışan insanlar olduğunu görmem. Uzun uzun paylaşımlarda bulunup, yardımcı olmaya çalışmak her zaman mümkün olmuyor. En azından buradan bir kişiye bile faydam olabilirse, kendimi mutlu hissedeceğim.

Aklımızı başımıza, yüreĝimizi elimize alıp düşündüğümüz, "Keşke" lerimizin olmadığı, bir daha olmayacaĝını düşündüğümüz anlarda ani karalar verebildiğimiz ve 5 ya da 10 yıl sonra "neden yüreğimden geçenleri yapmadım ki?" demeyeceğimiz,sağlıklı, mutlu, başarılı, yanında aşkı,huzuru ve mutluluğu bulduğumuz insanlarla geçireceğimiz, ağıklıksız seneler yaşayabilmek dileklerimle.......

NESİBE KURBAN

17.01.2016

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.