İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Açık Mavi̇

1 / Puan: 12180

Ankara

Bülent Kesler

2 / Puan: 3338

İstanbul

Mücahi̇t Kılıç

3 / Puan: 1688

İstanbul

Gülşen Aslan

4 / Puan: 1365

İstanbul

Sıla Müni̇r

5 / Puan: 1162

İstanbul

Mümtaz Fuat

6 / Puan: 1046

Bursa

Ahmet Lalbek

11 / Puan: 930

Erzincan

Burhan Çeki̇ci̇

8 / Puan: 886

Ordu

Bulut Sever

7 / Puan: 842

İstanbul

Ali̇ Şahan Avsuz

9 / Puan: 783

Adana
Ankara

Onur Gündüz

13 / Puan: 534

İstanbul

Salman Döner

12 / Puan: 528

İstanbul

Sevdaşrn

14 / Puan: 489

İstanbul

Mi̇nel Alya Bayrak

16 / Puan: 458

Erzurum

Ahmet

15 / Puan: 451

Kayseri

Ni̇da Tandoğan

18 / Puan: 399

Adana

Kürşat Koyuncu

17 / Puan: 380

Ankara

Atç

21 / Puan: 372

Eskişehir

Meyzen Ruha

20 / Puan: 371

İstanbul

Aykırı Genç

19 / Puan: 369

Ankara

Benay Özbent

24 / Puan: 336

İstanbul

Rümeysa Yağcı

23 / Puan: 336

İstanbul

Burcu Mıhcı

22 / Puan: 329

Ankara

Berkant Babandır

38 / Puan: 308

Eskişehir

Ayşegül Koçar

25 / Puan: 290

Ankara

Nesi̇be Çakıcı

28 / Puan: 286

Balıkesir

Erkan Keçi̇li̇

35 / Puan: 284

Konya
İstanbul

Kader...

30 / Puan: 265

İzmir
Kader... yazdı, 10 kez açıldı, 2 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
19 Şub '16 08:00

Kader...

Puan: 265

Acının Sonsuzluğu

Acı çok boyutlu ve en karmaşık duygu. En içinden çıkılmazı ve belki de en bitmeyeni en çok bağımlılık yaratanı. Mutluyken bile acıyı hissedebilmek bambaşka. Bence yaşamın ileri bir evresi. Herkesin atlayamayacağı. Herkesin göremeyeceği bir evre. Ya mutlusundur ya mutsuz. Belkı de zaman zaman mutlu bazen mutsuz… Ama bunların hepsini zamanın da anında yaşar insan. Gülerken bile içinde acı hissederek gülmek, soluk alıp geri verememek gibi bir şey. Belki de yarım yaşamak hayatı. Belki dilini keşkelerin bürümesi. Belki her yaşadığın sarsıntının izi onlar. Bilmek bazen o kadar acı ki. Şu an gülüyorum mutluyum ama bu bitecek biliyorum ve bu beni her seferinde ürkütüyor çünkü gerçekten korkunç bir şey. İnsanın kendi hayatının doğrultusunu bilmesi işte bu nokta da acı veriyor. Bir de alışmak var her şeye olduğu gibi acıya da. Alışamadığım tek şey kendim. Onun dışında hiçbir şey şaşırtmıyor ve yaşamak zevk vermiyor. İnsanın derdinin tasasının üzüntüsünün efkarının taa burasına kadar geldiği zaman bir kalem bir kağıda sarılması ne kadar tuhaf değil mi? Onlara ağlaması, onlara gülmesi, onların kendini anladığını düşünmesi, sanki her şeyi onaylıyor. Haklısın diyor ve bana destek oluyorlar.

Bazen neden tam değilim ki diyorum. Cidden hiçbir zaman tam olamadım. Ya yaptığım hataların esiri oldum, ya bir şeyler uğruna bir şeyleri feda ettim. Mutlaka kaybettim bir yerde bir şeyleri. Kaybettiklerim istediklerim oldu. Kazandıklarım ise istemeye vakit bulamayacak kadar ertelediklerim. Belki de ertelemek hayatın tadını kaçıran, beni istenmeyen yokuşlara sürükleyen.

Hayatı akışına bırakıp yaşasaydım böyle olmazdı belki, planlar yapmadan, yarından medet ummadan, olduğu gibi…

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.

Misafir

Bunlar da ilginizi çekebilir..