İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 30807

Ankara

Abdullah Fakiroğlu

2 / Puan: 8110

İstanbul

Ömer Poyraz

3 / Puan: 6707

İstanbul

Sezer Emlik

4 / Puan: 5182

Bartın

Bulut Sever

5 / Puan: 4848

İstanbul

Mümin Yolcu

6 / Puan: 4593

İstanbul

Mustafa Karayel

7 / Puan: 4138

İstanbul

Payitaht İstanbul

8 / Puan: 3799

İstanbul

Mustafa Kılıç

9 / Puan: 2460

İstanbul

Ozan Bilican

10 / Puan: 2266

İstanbul

Aa

11 / Puan: 1878

İstanbul

Detroitli Kızıl

12 / Puan: 1725

İstanbul

Salieri Alt Tire

13 / Puan: 1617

İstanbul

Sıla Münir

14 / Puan: 1416

İstanbul

Osman Batur Akbulut

15 / Puan: 1357

Kırıkkale

Ali Turan

16 / Puan: 1072

İstanbul

Lagari Alıntılar

17 / Puan: 1057

İstanbul

Ferit Çaydangeldi

18 / Puan: 1026

Ankara

Reşit Akpınar

19 / Puan: 943

Erzurum

Mücahid Cesur

20 / Puan: 941

İstanbul

Ali Osman Rothschild

21 / Puan: 933

Ankara

Yamanduruş

22 / Puan: 917

Sakarya

Ahmet Demir

23 / Puan: 885

İstanbul

Ahmet Lalbek

24 / Puan: 883

Erzincan

Müsemma Şahin

25 / Puan: 865

İstanbul

Mesut Toprak

26 / Puan: 849

Ankara
İstanbul

Emre Keleş

28 / Puan: 819

Ankara

Muharrem Morkoç

29 / Puan: 771

İstanbul

Aykut Giray

30 / Puan: 735

Yozgat

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 01 saat 37 dakika kaldı.

Salieri Alt Tire yazdı, 980 kez açıldı, 94 misafir olmak üzere 105 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
10 Tem 16 02:00
Suriyelilere Vatandaşlık Meselesi 

Komşumuz Suriye’de çıkan iç savaştan beri ülkemizde çok sayıda sığınmacıyı ağırlıyoruz. Sırtlarında bir çuval, bazen de yaşlıları sınırımıza doğru koşan insanların görüntüsü hala aklımızda. Çoluk çocuk perişan halde, can havliyle…

Sığınmacıları ülkemizde oldukça iyi ağırladığımızı düşünüyorum. Hem kamplarda hem de direkt mahallemizde, şehirlerimizde yaşayanlara insanımız çok iyi sahip çıktı. Suriyeli ailelerin ihtiyaçları için çok kere para toplandığına şahit oldum. İş yerlerinde insanlar maaş günü 50 -100 TL vererek soba, buzdolabı aldılar. Çocukların bayramlığına kadar ihtiyaçlarını karşıladılar.

Sigortasını ödeyemediği için o kısmını da Suriyeli’ye maaş olarak ödeyen işverenden tutun, ihtiyacı olmadığı halde istihdam sağlayanına kadar bir sürü, öğrenildiğinde duygulandıran gerçek hayat hikayeleri var. Gururlanıyor insan, iyi ki varlar.

Kötü örnekler de var tabii ama konumuz onlar değil.

Şimdi yeni bir aşamaya gelindi ve bu sayıları üç milyonu bulan Suriyelilere vatandaşlık verilmesi düşünülüyormuş. Ortada barınma ve çalışma gibi resmiyeti olmayan durumlar var ve bu hem devletin hem de burada 5 yıldan fazladır yaşamak durumunda olan insanları zor durumda bırakıyor. Haliyle bunun çözülmesi gerekiyor ve bu çözüm bayadır gecikmiş durumda.

Ancak bu sorunların çözümü vatandaşlık mı o kısmı tartışmalı. Ben olmadığını düşünüyorum. Çocukların okula gitmesi, iş yeri açma, çalışma gibi durumlar oturma, çalışma izni gibi yollarla kolayca çözümlenebilir ki esasında sorunlar da bunlar zaten. Bu kadar basit ve gerektiğinde geri dönülebilecek bir opsiyon varken neden vatandaşlık gibi bir verildi mi sonradan geri almanın pek mümkün olmayacağı bir yolun seçilmesini anlamak zor. Açıkça dile getirilemeyen başka bir neden olmalı.

Ancak bu neden ne kadar önemli ki hem gizlenmesi gerekiyor hem de bu kadar büyük bir riske girilme göze alınabiliyor. Benim aklıma herhalde şu nedenle diyebileceğim hiçbir şey gelmiyor. Devletimiz böyle büyük bir risk almasının sebebini vatandaşlarına açıklamak durumunda. Bu oldu bitti denebilecek bir şey değil.

Neden değil? Çünkü bu üç milyon insan ilk seçimde oy kullanacak. Hangi partiye, kime oy vereceklerinden ziyade partilerin, adayların bu oyları alabilmek için uğrayacakları değişim bile hepimizi direkt etkileyecek. Nasıl ki şimdiki partiler zayıf oldukları çevrelerden tanınmış isimleri partilerine katıyorlarsa onları da katacaklar.

Konu bu kadar basit değil, açalım; Kilis’te Kilisliden çok sığınmacı var. Sabır ve büyük bir fedakarlıkla sığınmacılarla beraber yaşayan bu insanlar doğru düzgün Türkçe dahi bilmeyen bir sığınmacı tarafından yönetilmeye razı olacaklar mı? Bu 'fedakarlığın' neticesi biraz şey değil mi?

Ben karşı olduğumdan söylemiyorum bunu, bunun toplumsal etkisini soruyorum. Kilis’i geçelim. Vatandaşlık verdiğimiz bu insanlar, 5-10 yıl sonra Suriye’ye döndüklerinde ne yapacağız? Seçimden seçime gelip oy kullansalar mesela? Nesilden nesile artan nüfuslarıyla Kilis’in, Antep’in MV’lerinde, belediye başkanlıklarında hep belirleyici olacaklar.

Belki İstanbul’da dahi MV çıkaracaklar. Hiçbir parti bu kadar büyük bir oy kitlesini yok sayamaz, hepsi buralardan Suriyeli aday koyacaklar.

Şu detayın altını özellikle çizmek istiyorum; İnsanların yaşadıkları yerlerde din, dil, ırk farkı gözetmeden seçmeleri, seçilmeleri tabii ki hakları ama burada toplumla entegre olmuş, artık kesin olarak burada yaşacaklar diyebileceğimiz bir toplum yok. “Suriye diye bir devlet kalmadı, yıkıldı, dönebilecekleri bir yer yok” açıklamaları hikaye; insanlar şu anda bile o bombardıman altında oralarda yaşamaya devam ediyor. Oralar için canlarını veriyorlar. Bunlar makul gözüken ama temelsiz iddialar. Biz bu ülkenin %30’una gel bizim seçimlerimizde sen de oy kullan diyoruz.

Başka toprakların insanlarının neden böyle bir hakları olsun ki? Bu kadar basit bu; onlar, biz değiller, komşuyuz onlarla.

Bence ülke olarak yapmamız gereken bu insanların resmi olarak çalışabilecekleri, yaşabilecekleri düzenlemeleri yapıp (Oturma ve çalışma izni), zamanla da burada kalmış, topluma entegre olmuş 2. ve 3. nesile vatandaşlık vermek olmalı. Bu da 20-30 yıllık bir süreç demek.

Cumhurbaşkanı’nın çıkan tartışmalar üzerine “hepsine vatandaşlık vermeyeceğiz tabii” açıklamasını da anlamadım; "o kadar da değil"mi? Peki ne kadar? Kariyerli, zengin Suriyelilere vatandaşlık verilecekse bunun adını başta doğru koymak gerekirdi; buna “Suriyelilere vatandaşlık vereceğiz” diye açıklanması çok garip. Belli ki niyet bu değil. Sadece onlara değilse nasıl bir ayrım yapılacak?

Herhalde mezhebine veya siyasi tercihine göre bir ayrım ayıbı değildir belirleyici olacak olan. Kesin değildir çünkü sığınanlarda bile böyle bir ayrım yapmamış olan ülkeye bu çok büyük bir haksızlık olur.

Vatandaşlık tartışmasına “bu insanlar ölsün mü” sığlığında yaklaşan büyük bir romantik kitle de var. Vatandaşlık verilmesin dediğinizde direkt “vicdansız” yaftasını yiyorsunuz. Halbuki konu ölüm kalım meselesi değil. Teknik ve çok etraflıca düşünülüp topluma sorulması, tartışılması gerekilen bir konu. Böyle bir tartışmada duygusal hareket etmek aptallık olur. Bu karar bizi yıllarca etkileyecek.

Aslında bu konuda örnek alabileceğimiz, direkt etkilendiğimiz bir örnek, Almanya var. Entegrasyon, oturma, çalışma izni, ‘yutmaya’ çalıştığı büyük topluluğu kendi içinde küçük küçük guruplara bölme politikaları v.s. adamlarda hepsi var.

Mesela niye 40 yıldır birlikte yaşadıkları, orada doğmuş, büyümüş 3.- 4. nesile bile vatandaşlık vermek istememelerini sorgulayabiliriz.

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bunlar da ilginizi çekebilir..