İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 30807

Ankara

Abdullah Fakiroğlu

2 / Puan: 8110

İstanbul

Ömer Poyraz

3 / Puan: 6707

İstanbul

Sezer Emlik

4 / Puan: 5182

Bartın

Bulut Sever

5 / Puan: 4848

İstanbul

Mümin Yolcu

6 / Puan: 4593

İstanbul

Mustafa Karayel

7 / Puan: 4138

İstanbul

Payitaht İstanbul

8 / Puan: 3799

İstanbul

Mustafa Kılıç

9 / Puan: 2460

İstanbul

Ozan Bilican

10 / Puan: 2266

İstanbul

Aa

11 / Puan: 1878

İstanbul

Detroitli Kızıl

12 / Puan: 1725

İstanbul

Salieri Alt Tire

13 / Puan: 1617

İstanbul

Sıla Münir

14 / Puan: 1416

İstanbul

Osman Batur Akbulut

15 / Puan: 1357

Kırıkkale

Ali Turan

16 / Puan: 1072

İstanbul

Lagari Alıntılar

17 / Puan: 1057

İstanbul

Ferit Çaydangeldi

18 / Puan: 1026

Ankara

Reşit Akpınar

19 / Puan: 943

Erzurum

Mücahid Cesur

20 / Puan: 941

İstanbul

Ali Osman Rothschild

21 / Puan: 933

Ankara

Yamanduruş

22 / Puan: 917

Sakarya

Ahmet Demir

23 / Puan: 885

İstanbul

Ahmet Lalbek

24 / Puan: 883

Erzincan

Müsemma Şahin

25 / Puan: 865

İstanbul

Mesut Toprak

26 / Puan: 849

Ankara
İstanbul

Emre Keleş

28 / Puan: 819

Ankara

Muharrem Morkoç

29 / Puan: 771

İstanbul

Aykut Giray

30 / Puan: 735

Yozgat

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 01 saat 32 dakika kaldı.

Mücahit Kılıç yazdı, 326 kez açıldı, 2 misafir olmak üzere 3 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
20 Tem 16 06:00
Abdullah ve Kardeşleri

Dün zihnimde ve kalbimde ne kadar güzel ve doğru fikirler yaşattığıma olan inancım bir kez daha arttı. Konu Suriye'den göçle ülkemize gelen insanlarla ilgili ve başrolünde bir kaç çocuk var. Kursumda sınıfta bulunan 3 Suriyeli kardeş dün de yine diğer çocuklar gibi kendi çaplarında haytalık yapmaya devam ettiler. Çocuklar bebekken geldikleri için Türkçeyi de en az diğer çocuklar kadar biliyorlar ve anlıyorlar. 3 kardeşten en büyükleri derste birkaç kez daha konuştu ve en sonunda kendi dillerinde susmaları ve sadece beni dinlemelerini söyledim. Abdullah birden gülmeye başladı ve utandı. Sevindi birden sonra hemen sustu. Kendi dilinde ona bir şeyler söylenmesini özlemiş olsa gerek. Sonra bana birkaç soru sordu ve bir kaç cümle Arapça sohbet etti. Konuştukça kardeşleri de sevinmeye başladı tabi. En sonunda Türkçe olarak tabi ki derse devam ettik. Çıkışta üçü de yanıma geldi koşarak üstad üstad diyerek. Tek tek sarılmaya başladılar Türkçe seni çok seviyoruz diyerek. Üçü de aynı anda gelip sarıldılar sımsıkı böyle. Sonra onlara daha çok Türkçe öğrenmelerini ve konuşmaları gerektiğini söyledim. Söz dediler Türkçe daha çok öğreneceğiz. Yine gülüyorlardı. Ben de yine jest amaçlı onlarla Arapça vedalaştım ve selamlaşıp sarılıp ayrıldık. Çocuklar gülerek gittiler. Başkalarıyla anadillerinde konuşmanın nasıl bir şey olduğunu tadıp mutlu oldular. Tabi daha çok ve daha güzel Türkçe öğrenme sözünü de aldım. Birkaç atasözü öğrendiler gülerek. Bir çocuğun kendi dilinde konuşmakla ne kadar mutlu olduğunu gördüm ve çocukların milleti olmadığını, hepsinin masum olduğunu yine anladım. Ayrıca yine yaşayarak gördüm ki mazlum ve masum bir çocuğun hiç bir bağı olmamasına rağmen sevgiyle size sarılması harika bir duygu. Umarım Abdullah ve kardeşleri bir gün kendi ülkelerinde de huzurla oyun oynarlar ve beni hep öyle hatırlayıp gülümserler.

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bunlar da ilginizi çekebilir..