İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 35005

Ankara

Abdullah Fakiroğlu

2 / Puan: 8219

İstanbul

Sezer Emlik

3 / Puan: 7207

Bartın

Ömer Poyraz

4 / Puan: 7026

İstanbul

Mümin Yolcu

5 / Puan: 6013

İstanbul

Bulut Sever

6 / Puan: 5034

İstanbul

Mustafa Karayel

7 / Puan: 4923

İstanbul

Payitaht İstanbul

8 / Puan: 4488

İstanbul

Mustafa Kılıç

9 / Puan: 2955

İstanbul

Ozan Bilican

10 / Puan: 2455

İstanbul

Aa

11 / Puan: 2175

İstanbul

Detroitli Kızıl

12 / Puan: 1797

İstanbul

Ali Osman Rothschild

13 / Puan: 1690

Ankara

Salieri Alt Tire

14 / Puan: 1636

İstanbul

Sıla Münir

15 / Puan: 1465

İstanbul

Osman Batur Akbulut

16 / Puan: 1384

Kırıkkale

Lagari Alıntılar

17 / Puan: 1239

İstanbul

Reşit Akpınar

18 / Puan: 1153

Erzurum

Ali Turan

19 / Puan: 1151

İstanbul
İstanbul

Ferit Çaydangeldi

21 / Puan: 1038

Ankara

Yamanduruş

22 / Puan: 1026

Sakarya

Ahmet Lalbek

23 / Puan: 1003

Erzincan

Mücahid Cesur

24 / Puan: 951

İstanbul

Emre Keleş

25 / Puan: 934

Ankara

Ahmet Demir

26 / Puan: 914

İstanbul

Aykut Giray

27 / Puan: 901

Yozgat

Müsemma Şahin

28 / Puan: 888

İstanbul

Muharrem Morkoç

29 / Puan: 880

İstanbul

Mesut Toprak

30 / Puan: 859

Ankara

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 02 saat 04 dakika kaldı.

Mücahit Kılıç yazdı, 352 kez açıldı, 2 misafir olmak üzere 3 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
20 Tem 16 06:00
Abdullah ve Kardeşleri

Dün zihnimde ve kalbimde ne kadar güzel ve doğru fikirler yaşattığıma olan inancım bir kez daha arttı. Konu Suriye'den göçle ülkemize gelen insanlarla ilgili ve başrolünde bir kaç çocuk var. Kursumda sınıfta bulunan 3 Suriyeli kardeş dün de yine diğer çocuklar gibi kendi çaplarında haytalık yapmaya devam ettiler. Çocuklar bebekken geldikleri için Türkçeyi de en az diğer çocuklar kadar biliyorlar ve anlıyorlar. 3 kardeşten en büyükleri derste birkaç kez daha konuştu ve en sonunda kendi dillerinde susmaları ve sadece beni dinlemelerini söyledim. Abdullah birden gülmeye başladı ve utandı. Sevindi birden sonra hemen sustu. Kendi dilinde ona bir şeyler söylenmesini özlemiş olsa gerek. Sonra bana birkaç soru sordu ve bir kaç cümle Arapça sohbet etti. Konuştukça kardeşleri de sevinmeye başladı tabi. En sonunda Türkçe olarak tabi ki derse devam ettik. Çıkışta üçü de yanıma geldi koşarak üstad üstad diyerek. Tek tek sarılmaya başladılar Türkçe seni çok seviyoruz diyerek. Üçü de aynı anda gelip sarıldılar sımsıkı böyle. Sonra onlara daha çok Türkçe öğrenmelerini ve konuşmaları gerektiğini söyledim. Söz dediler Türkçe daha çok öğreneceğiz. Yine gülüyorlardı. Ben de yine jest amaçlı onlarla Arapça vedalaştım ve selamlaşıp sarılıp ayrıldık. Çocuklar gülerek gittiler. Başkalarıyla anadillerinde konuşmanın nasıl bir şey olduğunu tadıp mutlu oldular. Tabi daha çok ve daha güzel Türkçe öğrenme sözünü de aldım. Birkaç atasözü öğrendiler gülerek. Bir çocuğun kendi dilinde konuşmakla ne kadar mutlu olduğunu gördüm ve çocukların milleti olmadığını, hepsinin masum olduğunu yine anladım. Ayrıca yine yaşayarak gördüm ki mazlum ve masum bir çocuğun hiç bir bağı olmamasına rağmen sevgiyle size sarılması harika bir duygu. Umarım Abdullah ve kardeşleri bir gün kendi ülkelerinde de huzurla oyun oynarlar ve beni hep öyle hatırlayıp gülümserler.

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bunlar da ilginizi çekebilir..