İyi Yazarlar
İyi Okurlar
Ankara
Bartın
İstanbul

Ömer Poyraz

İstanbul

İstanbul
İstanbul
İstanbul

Bulut Sever

İstanbul

İstanbul
İstanbul
İstanbul
İstanbul

Aa

İstanbul

İstanbul
İstanbul
İstanbul
İstanbul
Kırıkkale
Erzurum
İstanbul

Ali̇ Turan

İstanbul

İstanbul
Erzincan
Sakarya
Ankara
Yozgat
İstanbul

Ahmet Demi̇r

İstanbul

İstanbul
İstanbul
İstanbul
Ankara
İremgül Gürcüm yazdı, 117 kez açıldı, 1 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
5 Nis '17 04:00
Nasıl Bir Çağda Yaşıyoruz Neden Yaşıyoruz?

Nasıl bir çağda yaşıyoruz? Bu zulüm dolu yıllara nasıl dayanıyoruz? Teknolojide, bilimde bu kadar ilerlemişken, dünya bu kadar küçülmüş, yarınlar bu kadar yaklaşmışken nasıl olur da her şey kötüye yuvarlanır durmadan? Kimsenin evladı hastalıktan ölmesin derken herkesin evladı nasıl olur da daha gözlerini kapamadan ölür. Ama beni asıl korkutan ölümler değil. Asıl nefret ettiren bulunduğum zaman diliminden her ölümün bir başkasının pençesinin darbesiyle geliyor olması, bunun planlanıyor, sonuçlarının en ince ayrıntısıyla anlatılıyor olması.

Kayıtlara duyguların katılmaması en acı tarih anlatımıdır bence.

Nefes almak için ağzını yarılamış küçücük çocukları sosyal medyadan sadece görmek çağımızın en büyük vebası.

Ne yapıyoruz? Dünya küçüldü de ne oldu. Kimse sığamıyor artık. Milyonlarca metre uzaklıktaki bebeklerin yatağına göz dikmiş kurtlar var oldukça dünyanın büyümesi neyi değiştirir ki? Her şeye sahip olsalar ne olur? Ama eminim siz de 'ya bir çocuk kendi adını unutmuş, babasını unutmuş, evini unutmuş. Ne olur ki?' diye düşünüyorsunuzdur. Farkında mısınız dünya sizin için döndükçe daha yaşanılmaz bir yer oluyor. Siz plan yaptıkça masum hayaller sis bulutlarının içinde kan emiciler tarafından yok ediliyor.

Ne olacak bu böyle? Etrafta cıvıldayan çocuklar olmasa ne olacak? Sadece çizgi dünyanın prens ve prensesleri gülsün değil mi tüm sahtelikleriyle?

Nefes almak zorlaşıyor kardeşlerimi düşünürken. Son oturuşlarda dua ederken boğazıma düğümleniyor kelimeler. Tekrar, günahı olmayan çocukların cenneti için secdeye varıyorum. En azından bizim umudumuz var. Sizin umudunuz kalmamış olmalı ki tertemiz yüreklerin yarınlarını banka hesaplarınıza yatırdınız.

Siz dediklerim kim mi? Yüreği yanmayan herkes. İbrahim'in ateşine bir damla su götürmeye üşenen herkes. Baloncuk üfleyen bir çocuğa eşlik etmeyen herkes. Susan, susmakta hak bulan herkes. Ne yaparsa yapsın bir şeyleri değiştiremeyeceğini düşünen herkes.

Yorulmadı mı ruhunuz bu karanlıktan?

Yazık ki ne yazık!

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.

Misafir

Bunlar da ilginizi çekebilir..
Siz de Türkiye yazarı olmak ister misiniz?
Kaydol