İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 35074

Ankara

Abdullah Fakiroğlu

2 / Puan: 8221

İstanbul

Sezer Emlik

3 / Puan: 7227

Bartın

Ömer Poyraz

4 / Puan: 7032

İstanbul

Mümin Yolcu

5 / Puan: 6035

İstanbul

Bulut Sever

6 / Puan: 5036

İstanbul

Mustafa Karayel

7 / Puan: 4934

İstanbul

Payitaht İstanbul

8 / Puan: 4497

İstanbul

Mustafa Kılıç

9 / Puan: 2958

İstanbul

Ozan Bilican

10 / Puan: 2457

İstanbul

Aa

11 / Puan: 2176

İstanbul

Detroitli Kızıl

12 / Puan: 1797

İstanbul

Ali Osman Rothschild

13 / Puan: 1690

Ankara

Salieri Alt Tire

14 / Puan: 1636

İstanbul

Sıla Münir

15 / Puan: 1467

İstanbul

Osman Batur Akbulut

16 / Puan: 1385

Kırıkkale

Lagari Alıntılar

17 / Puan: 1245

İstanbul

Reşit Akpınar

18 / Puan: 1153

Erzurum

Ali Turan

19 / Puan: 1151

İstanbul
İstanbul

Ferit Çaydangeldi

21 / Puan: 1038

Ankara

Yamanduruş

22 / Puan: 1027

Sakarya

Ahmet Lalbek

23 / Puan: 1003

Erzincan

Mücahid Cesur

24 / Puan: 951

İstanbul

Emre Keleş

25 / Puan: 934

Ankara

Ahmet Demir

26 / Puan: 914

İstanbul

Aykut Giray

27 / Puan: 902

Yozgat

Müsemma Şahin

28 / Puan: 888

İstanbul

Muharrem Morkoç

29 / Puan: 880

İstanbul

Mesut Toprak

30 / Puan: 859

Ankara

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 01 saat 29 dakika kaldı.

Yusuf Basat yazdı, 285 kez açıldı, 10 misafir olmak üzere 11 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
11 Eki 17 21:00

Yusuf Basat

Puan: 651

Koku

Siz hiç cayır cayır yanan yaralı bir şiir bahçesini tuzlu sularla suladınız mı? Ben suladım. Yaşayarak öğrenmeye mahkum olduğumu öğrendiğim gün, bu acıya bağımlı olduğumu gördüm. İnsan acıdan beslenir mi?

Küçükken terlikle yeni dökülmüş o sıcak asfalta bastığımda ayaklarımın altı yapış yapış ve sımsıcak olurdu. Cehennem ateşi de böyle bir şey mi acaba diye düşünürdüm kendi kendime ama değilmiş, daha kavurucu daha yakıcıymış öyle anlatıyorlar. Asfalttan çıkan yanık tekerlek kokusunu andıran bir koku kaplıyor bu günlerde içimi, nasıl giderilir, nasıl güzel kokulur hiç bilmiyorum. Bir şiir bahçem vardı benim, oradan yayılan tüm kokular içimi kaplar oradan da bedenime sirayet ederdi fakat uzun zaman önce o bahçeyi bir yıkım ile sonsuza kadar mühürledik. E zor günler geçirdik tabi, duyan duymayan kim varsa herkes koştu geldi taziyeye, çok destek oldular. Vefalı komşularım varmış gelen herkese hürmet gösterdiler, pek bir hazırlık sonuçta gözü yaşlı taziyeleri kabul eden birisiyim ne yapabilirim ki? Fakat bir eksiklik var gibiydi, yani herkes tam ama o eksikliğin çığlığını bütün bu kalabalıkların içinden duyabiliyordum. Sağa bakıyorum Hüseyin amca, sola bakıyorum Hayriye teyze, kalkıp camı açıyorum dışarıda da yok. Burası haddinden fazla soğuk kapatalım şu camı diyorlar, yahu ben yanıyorum kapatmayın. Dinlemiyorlar. "Perdeyi aralayın perdeyi, gelirse görelim en azından" diyorum ama kulak asan yok. Odaya çıkıyorum biraz sonra derin bir nefes alıyorum çünkü aşağıda boğulmuş gibiydim, biraz odamın camından bakıyorum ama ne gelen var ne giden. Biraz sonra, yan komşum Seval hanım yine taziyeye gelenleri haber vermek için kapıma tıklatıyor. Kaçmam gerek...

Kaçmayın sevgili benlik, göğsünüzü gere gere çıkın karşılarına, gün güçlü olma günü. Fakat insan boğuluyor iç ses, boğuluyor ve çok uzaklara kaçmak istiyor. Kalabalıklardan neden bu kadar korkuyorsunuz efendim? Çıkıp gelirse eğer ona karşı o kadar insanın içinde utanmak istemiyorum iç ses. Utanmak, ne naif bir eylem sevgili benlik gerçek sevdalara çok yakışıyor utanmak. Bir saygım, birde utancım kaldı şiir bahçemden yayılan o güzel kokulardan geriye. Harap etmeyin kendinizi sevgili benlik. Hiçbir zaman suyunu eksik etmedim, efendim sevgimi verdim, yeri geldi saatlerce aşkımı mı anlatmadım, ağıtlar, kasideler, türküler, kitaplar mı okumadım, bir kez yahu sadece bir kez açsın diye ömrümü o toprağa serdim yahu ondan başka hiçbir şiiri ekmedim oraya insan utanır da açar be, şimdi bak güneş günlerdir tam tepede ve ben her gün saatlerce izliyorum şiir bahçemi ama açmıyor iç ses, itinayla açmıyor. Ya açarsa sevgili benlik? Heh işte bütün mesele bu, gece hatırlat da ya açarsa diyerek umuda geri dönüşümüzü kutlayalım. O çiçek bir gün açacak be sevgili benlik. Ya çok geç olursa iç ses? Gece hatırlatın da size biraz acı vereyim sevgili benlik, insan acıları sayesinde vardır siz acılarına bağımlı bir insan olarak bu soruyu sormamalısınız. Haklısın iç ses, o çiçek bir gün açacak.

Siz hiç cayır cayır yanan yaralı bir şiir bahçesini tuzlu sularla suladınız mı? Ben suladım, ünlemin en keskin ucu ile çırpıp virgülün en kıvrak yanıyla suladım. Ölüm acısına en yakın acıdır şiir acısı...

Biz sevmeyi yermekten öne koyan acıya bağımlı insanlara selam olsun!

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bunlar da ilginizi çekebilir..