İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 38821

Ankara

Sezer Emli̇k

3 / Puan: 8843

Bartın
İstanbul

Ömer Poyraz

4 / Puan: 7401

İstanbul

Mümi̇n Yolcu

5 / Puan: 6934

İstanbul

Mustafa Karayel

7 / Puan: 5717

İstanbul

Bulut Sever

6 / Puan: 5508

İstanbul

Payi̇taht İstanbul

8 / Puan: 5257

İstanbul

Mustafa Kılıç

9 / Puan: 3477

İstanbul

Ozan Bi̇li̇can

10 / Puan: 2611

İstanbul

Aa

11 / Puan: 2504

İstanbul

Detroi̇tli̇ Kızıl

12 / Puan: 2037

İstanbul

Sali̇eri̇ Alt Ti̇re

14 / Puan: 1823

İstanbul
Ankara

Sıla Müni̇r

15 / Puan: 1659

İstanbul

Osman Batur Akbulut

16 / Puan: 1568

Kırıkkale

Reşi̇t Akpınar

18 / Puan: 1489

Erzurum

Lagari̇ Alıntılar

17 / Puan: 1397

İstanbul

Ali̇ Turan

19 / Puan: 1363

İstanbul

Ahmet Lalbek

23 / Puan: 1275

Erzincan

Yamanduruş

22 / Puan: 1265

Sakarya

Feri̇t Çaydangeldi̇

21 / Puan: 1191

Ankara

Müsemma Şahi̇n

28 / Puan: 1082

İstanbul

Emre Keleş

25 / Puan: 1080

Ankara

Aykut Gi̇ray

27 / Puan: 1074

Yozgat

Ahmet Demi̇r

26 / Puan: 1042

İstanbul

Mücahi̇d Cesur

24 / Puan: 1013

İstanbul

Muharrem Morkoç

29 / Puan: 984

İstanbul

Mesut Toprak

30 / Puan: 972

Ankara

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 03 saat 45 dakika kaldı.

Yusuf Basat yazdı, 604 kez açıldı, 17 misafir olmak üzere 18 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
22 Eki 17 01:00

Yusuf Basat

Puan: 823

Bi̇r Başlangıç Hi̇kayesi̇ 

Siz hiç, bilmediğiniz bir şehrin sokaklarında çok iyi bildiğiniz bir hikayeyi aradınız mı? Ben aradım, bir yağmur damlası nüfus ettiği an ayaklarınızın değdiği o asfalt bile yabancı geliyor. Yabancılaşıyorsunuz. İnsan bazen şehirlere, yollara, gökyüzüne, hatta insanlara dahi yabancılaşıyor fakat sürüklenmeye asla yabancılaşamıyor.

Çok uzun zamandır hikayeler arar, hikayeler dinlerim. Bir insanı tecrübe etmenin en iyi iki yolu, o insanı yaşamak ve hikayesini dinlemektir. Bir insanın hikayesini dinlemek, bir gün İstanbul'u görme hayali ile büyüyen çocuğun umudu gibi saf ve diri tutmuştur her zaman beni. Hikaye, hikayeler... Kimi zaman içine çeker şu hikayeler bizi, kimi zaman ise haddinden fazla yabancı düşeriz hikayelere ama ne hikmetse, bir hikayeye yabacı bile düşsek bir yerinden tutar yine kendimize ait bir şey buluruz. Bizi biz yaban en güçlü olgu işte tamda budur; hikayemiz. Kimimiz bir hikayeyi beslerken, kimimiz başkalarının beslediği o hikayenin en güçlü mensubudur. Gerçek şu ki; hepimizin gerçek olan tek bir hikayesi vardır. Düşün ve güçlü bir tebessüm et çünkü ne yaşamış olursan ol, sen bu hikayeyi kolay kazanmadın ya da ne bileyim işte bizler gibi nasıl kaybettiğini düşün. Kaybetmiş de olsan düşün, insan düşündükçe var olabiliyorsa eğer o zaman düşünmeli ve zihninde pırıl pırıl ettiği baş köşeye o hikayeyi ilelebet koymalı. Bu günlerde üç tarafı denizlerle kaplı bir yanı Avrupa, bir yanı Ortadoğu'ya mensup, kanlarla dolu bir ülkenin büyüklüğünde bir kütüphane hayal ediyorum. Öyle bir kütüphane var fakat içi sadece kahramanlık kitapları ile dolu. Velhasıl kelam değerli okurum, belkide hatayı en başında, yani bazen yıllarca, bazen asırlarca gerçek hikayemizi arayarak yaptık. Oysa şu ana odaklanabilsek belkide kendi hikayemizi yazacaktık. Olmadı. Olmayan her ne varsa içerledik, içerlediklerimizi de çok güzel sustuk. Bir şeyi becerdiysek eğer, kuşkusuz sustuklarımızdır. Bazen sustuklarımı oturayım da bir güzel yazayım diyorum, sonra kalem oynuyor ve kelimeler cümle olma edasıyla dökülüyor kağıda. Fakat bir noktadan sonra yarım kalan kitaplar gibi kalakalıyor sustuklarım kağıdın üzerinde. Yarım kalıyoruz. Ama günün birinde bizi tamamlayacak olan kişi bir yerlerde nefes alıyor. Fakat ben şimdi yarımım diyorsun, şu an da yarımım, benim nefesim ne olacak diye soruyorsun kendine. Sonra, bulunduğun anı hiçbir zaman yaşayamadığın gibi hiç yaşayamayacağını fark ediyorsun. Kocaman karanlık bir zindan düşün, işte orası zaman. Bazı insanlar ne yaparlarsa yapsınlar asla zamanın esiri olmaktan kendilerini kurtaramazlar, çünkü zamanın esiri olduysa insan bilmelidir ki hikayesinin başı da sonu da çoktan belli. Bizler kendi hikayelerini yaşanması gereken o an da yaşayamayan insanlar olarak kaybettiğimiz her şeyin tek dayanağı olan zamana umut bağlayarak çiçeklerimizin açmasını beklemekteyiz.

Siz hiç, bilmediğiniz bir şehrin sokaklarında çok iyi bildiğiniz bir hikayeyi dinlediniz mi? Ben dinledim. Yanarak fakat hiç bitmesin isteyerek saatlerce dinledim. Kendimi bulamadım belki ama kendime dair çok şey buldum...

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bunlar da ilginizi çekebilir..