İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 35074

Ankara

Abdullah Fakiroğlu

2 / Puan: 8221

İstanbul

Sezer Emlik

3 / Puan: 7227

Bartın

Ömer Poyraz

4 / Puan: 7032

İstanbul

Mümin Yolcu

5 / Puan: 6035

İstanbul

Bulut Sever

6 / Puan: 5036

İstanbul

Mustafa Karayel

7 / Puan: 4934

İstanbul

Payitaht İstanbul

8 / Puan: 4497

İstanbul

Mustafa Kılıç

9 / Puan: 2958

İstanbul

Ozan Bilican

10 / Puan: 2457

İstanbul

Aa

11 / Puan: 2176

İstanbul

Detroitli Kızıl

12 / Puan: 1797

İstanbul

Ali Osman Rothschild

13 / Puan: 1690

Ankara

Salieri Alt Tire

14 / Puan: 1636

İstanbul

Sıla Münir

15 / Puan: 1467

İstanbul

Osman Batur Akbulut

16 / Puan: 1385

Kırıkkale

Lagari Alıntılar

17 / Puan: 1245

İstanbul

Reşit Akpınar

18 / Puan: 1153

Erzurum

Ali Turan

19 / Puan: 1151

İstanbul
İstanbul

Ferit Çaydangeldi

21 / Puan: 1038

Ankara

Yamanduruş

22 / Puan: 1027

Sakarya

Ahmet Lalbek

23 / Puan: 1003

Erzincan

Mücahid Cesur

24 / Puan: 951

İstanbul

Emre Keleş

25 / Puan: 934

Ankara

Ahmet Demir

26 / Puan: 914

İstanbul

Aykut Giray

27 / Puan: 902

Yozgat

Müsemma Şahin

28 / Puan: 888

İstanbul

Muharrem Morkoç

29 / Puan: 880

İstanbul

Mesut Toprak

30 / Puan: 859

Ankara

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 02 saat 22 dakika kaldı.

Yusuf Basat yazdı, 526 kez açıldı, 15 misafir olmak üzere 16 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
22 Eki 17 01:00

Yusuf Basat

Puan: 651

Bir Başlangıç Hikayesi 

Siz hiç, bilmediğiniz bir şehrin sokaklarında çok iyi bildiğiniz bir hikayeyi aradınız mı? Ben aradım, bir yağmur damlası nüfus ettiği an ayaklarınızın değdiği o asfalt bile yabancı geliyor. Yabancılaşıyorsunuz. İnsan bazen şehirlere, yollara, gökyüzüne, hatta insanlara dahi yabancılaşıyor fakat sürüklenmeye asla yabancılaşamıyor.

Çok uzun zamandır hikayeler arar, hikayeler dinlerim. Bir insanı tecrübe etmenin en iyi iki yolu, o insanı yaşamak ve hikayesini dinlemektir. Bir insanın hikayesini dinlemek, bir gün İstanbul'u görme hayali ile büyüyen çocuğun umudu gibi saf ve diri tutmuştur her zaman beni. Hikaye, hikayeler... Kimi zaman içine çeker şu hikayeler bizi, kimi zaman ise haddinden fazla yabancı düşeriz hikayelere ama ne hikmetse, bir hikayeye yabacı bile düşsek bir yerinden tutar yine kendimize ait bir şey buluruz. Bizi biz yaban en güçlü olgu işte tamda budur; hikayemiz. Kimimiz bir hikayeyi beslerken, kimimiz başkalarının beslediği o hikayenin en güçlü mensubudur. Gerçek şu ki; hepimizin gerçek olan tek bir hikayesi vardır. Düşün ve güçlü bir tebessüm et çünkü ne yaşamış olursan ol, sen bu hikayeyi kolay kazanmadın ya da ne bileyim işte bizler gibi nasıl kaybettiğini düşün. Kaybetmiş de olsan düşün, insan düşündükçe var olabiliyorsa eğer o zaman düşünmeli ve zihninde pırıl pırıl ettiği baş köşeye o hikayeyi ilelebet koymalı. Bu günlerde üç tarafı denizlerle kaplı bir yanı Avrupa, bir yanı Ortadoğu'ya mensup, kanlarla dolu bir ülkenin büyüklüğünde bir kütüphane hayal ediyorum. Öyle bir kütüphane var fakat içi sadece kahramanlık kitapları ile dolu. Velhasıl kelam değerli okurum, belkide hatayı en başında, yani bazen yıllarca, bazen asırlarca gerçek hikayemizi arayarak yaptık. Oysa şu ana odaklanabilsek belkide kendi hikayemizi yazacaktık. Olmadı. Olmayan her ne varsa içerledik, içerlediklerimizi de çok güzel sustuk. Bir şeyi becerdiysek eğer, kuşkusuz sustuklarımızdır. Bazen sustuklarımı oturayım da bir güzel yazayım diyorum, sonra kalem oynuyor ve kelimeler cümle olma edasıyla dökülüyor kağıda. Fakat bir noktadan sonra yarım kalan kitaplar gibi kalakalıyor sustuklarım kağıdın üzerinde. Yarım kalıyoruz. Ama günün birinde bizi tamamlayacak olan kişi bir yerlerde nefes alıyor. Fakat ben şimdi yarımım diyorsun, şu an da yarımım, benim nefesim ne olacak diye soruyorsun kendine. Sonra, bulunduğun anı hiçbir zaman yaşayamadığın gibi hiç yaşayamayacağını fark ediyorsun. Kocaman karanlık bir zindan düşün, işte orası zaman. Bazı insanlar ne yaparlarsa yapsınlar asla zamanın esiri olmaktan kendilerini kurtaramazlar, çünkü zamanın esiri olduysa insan bilmelidir ki hikayesinin başı da sonu da çoktan belli. Bizler kendi hikayelerini yaşanması gereken o an da yaşayamayan insanlar olarak kaybettiğimiz her şeyin tek dayanağı olan zamana umut bağlayarak çiçeklerimizin açmasını beklemekteyiz.

Siz hiç, bilmediğiniz bir şehrin sokaklarında çok iyi bildiğiniz bir hikayeyi dinlediniz mi? Ben dinledim. Yanarak fakat hiç bitmesin isteyerek saatlerce dinledim. Kendimi bulamadım belki ama kendime dair çok şey buldum...

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bunlar da ilginizi çekebilir..