İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 23014

Ankara

Abdullah Fakiroğlu

2 / Puan: 7716

İstanbul

Bulut Sever

3 / Puan: 4327

İstanbul

Ömer Poyraz

4 / Puan: 4078

İstanbul

Mümin Yolcu

5 / Puan: 3405

İstanbul
İstanbul

Mustafa Karayel

7 / Puan: 2254

İstanbul

Ozan Bilican

8 / Puan: 1911

İstanbul

Sezer Emlik

9 / Puan: 1815

Bartın

Salieri Alt Tire

10 / Puan: 1580

İstanbul

Detroitli Kızıl

11 / Puan: 1555

İstanbul

Sıla Münir

12 / Puan: 1336

İstanbul

Osman Batur Akbulut

13 / Puan: 1327

Kırıkkale

Vlad Emir

14 / Puan: 1281

İstanbul

Mustafa Kılıç

15 / Puan: 1051

İstanbul

Ferit Çaydangeldi

16 / Puan: 979

Ankara

Ali Turan

17 / Puan: 956

İstanbul

Mücahid Cesur

18 / Puan: 922

İstanbul

Ahmet Demir

19 / Puan: 824

İstanbul

Müsemma Şahin

20 / Puan: 808

İstanbul

Yamanduruş

21 / Puan: 763

Sakarya

Mesut Toprak

22 / Puan: 749

Ankara

Ahmet Lalbek

23 / Puan: 733

Erzincan

Muharrem Morkoç

24 / Puan: 724

İstanbul

Emre Keleş

25 / Puan: 684

Ankara

Lagari Alıntılar

26 / Puan: 683

İstanbul

Alpay Gökçe

27 / Puan: 682

İstanbul

Ali Osman Rothschild

28 / Puan: 550

Ankara

Reşit Akpınar

29 / Puan: 544

Erzurum

Kumru

30 / Puan: 533

Adana

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 01 saat 01 dakika kaldı.

Yusuf Basat yazdı, 33 kez açıldı, 1 misafir beğendi, henüz yorum yapılmadı.
23 Ağu 18 01:00

Yusuf Basat

Puan: 433

Kayıp

Her şey duyguyu sonlandırmakla başladı. Samimi gelen hissin bir düşman cephesine dönüştüğünü gördüğümüz gün.

Bundan iki sene öncesi, esintili ve mahur bir Ağustos günün yeşilliği içerisinde… Uğruna, savaş verdiğim kadim bir insanın arayışını sürdürdüğüm bir Ağustos günü. Değişen ve eksilen zerre bir şeyin olmayışı gibi, tıpkı o gün olduğu gibi, yeşillikler içerisinde savaşın ana kaynağını aradığım o Ağustos’un günü. Fakat şimdilerde o yeşilliğin içerisindeki arayışım kendi benliğimi bulma ümidinden başka bir şey değil. İnsan kendisinden başka kimi ararsa, şüphesiz kendini o yolda kaybeder. Kaybettim… Fikrimi, zikrimi, kadim duygularımın onurunu, her şeyden önemlisi zihnimi… Kaybettim. Uğruna feda edebileceğim ne varsa, adadım. Uğruna heba edebileceğim ne varsa, ettim. Uğruna kaybedebileceğim ne varsa, kaybettim. Şimdilerde o Ağustos gününe dönüp baktığımda, geçmişten bu günüme yayılan o gururlu umudumun sıcaklığı altında serinlemekten başka bir şey yapamadığımı görüyorum. Görüyorum, her şeyden önemlisi yaşamam gereken ne varsa, ilkokul sıralarındaki çekingenlik altında ezilişim gibi ezildiğini görüyorum. Ben münzevi bir kalem oynatıcısı, huzurlarınıza huzursuzluğumu yayıyorum… Bitmek tükenmek bilmeyen bir savaşın içerisinde geleceğime ışık tutacak olan umudun eskimeyişi, şüphesiz ayakta kalmamın en güçlü sebeplerindendir. Bu gün o umudun aralığından kendime fısıldadım usulca. Bir kadının boynuna, bir bebeğin kokusuna, bir annenin şefkatine sokulur gibi, her şeyden habersiz ve bir o kadarda merhametli… Artık karşımda başka bir insandan ziyade, kırılacak kalbi olan bir ben duruyorum. İnsan, kendi kalbini kırabiliyormuş, bir yolda hassaslaştırınca…

Her şey duyguyu sonlandırmakla başladı. Sahte bir duyguyu kendi cephemizde gördüğümüz gün. Şimdilerde kendime sorduğum tek sual; ‘ben kimim?’ ellerimden alınandan başka…

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bunlar da ilginizi çekebilir..