İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 26911

Ankara

Abdullah Fakiroğlu

2 / Puan: 7955

İstanbul

Ömer Poyraz

3 / Puan: 6393

İstanbul

Bulut Sever

4 / Puan: 4731

İstanbul

Mümin Yolcu

5 / Puan: 4065

İstanbul

Sezer Emlik

6 / Puan: 3865

Bartın

Mustafa Karayel

7 / Puan: 3526

İstanbul

Payitaht İstanbul

8 / Puan: 3517

İstanbul

Mustafa Kılıç

9 / Puan: 2100

İstanbul

Ozan Bilican

10 / Puan: 2037

İstanbul

Aa

11 / Puan: 1731

İstanbul

Detroitli Kızıl

12 / Puan: 1660

İstanbul

Salieri Alt Tire

13 / Puan: 1597

İstanbul

Sıla Münir

14 / Puan: 1379

İstanbul

Osman Batur Akbulut

15 / Puan: 1348

Kırıkkale

Ferit Çaydangeldi

16 / Puan: 1011

Ankara

Ali Turan

17 / Puan: 998

İstanbul

Lagari Alıntılar

18 / Puan: 935

İstanbul

Mücahid Cesur

19 / Puan: 933

İstanbul

Yamanduruş

21 / Puan: 854

Sakarya

Ahmet Demir

20 / Puan: 854

İstanbul

Müsemma Şahin

22 / Puan: 840

İstanbul

Mesut Toprak

23 / Puan: 832

Ankara

Ahmet Lalbek

24 / Puan: 810

Erzincan
İstanbul

Emre Keleş

26 / Puan: 760

Ankara

Muharrem Morkoç

27 / Puan: 750

İstanbul

Alpay Gökçe

28 / Puan: 726

İstanbul

Reşit Akpınar

29 / Puan: 724

Erzurum

Aykut Giray

30 / Puan: 651

Yozgat

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 05 dakika kaldı.

Yusuf Basat yazdı, 144 kez açıldı, 9 misafir olmak üzere 10 kişi beğendi, 8 yorum yapıldı.
23 Ağu 18 01:00

Yusuf Basat

Puan: 500

Kayıp

Her şey duyguyu sonlandırmakla başladı. Samimi gelen hissin bir düşman cephesine dönüştüğünü gördüğümüz gün.

Bundan iki sene öncesi, esintili ve mahur bir Ağustos günün yeşilliği içerisinde… Uğruna, savaş verdiğim kadim bir insanın arayışını sürdürdüğüm bir Ağustos günü. Değişen ve eksilen zerre bir şeyin olmayışı gibi, tıpkı o gün olduğu gibi, yeşillikler içerisinde savaşın ana kaynağını aradığım o Ağustos’un günü. Fakat şimdilerde o yeşilliğin içerisindeki arayışım kendi benliğimi bulma ümidinden başka bir şey değil. İnsan kendisinden başka kimi ararsa, şüphesiz kendini o yolda kaybeder. Kaybettim… Fikrimi, zikrimi, kadim duygularımın onurunu, her şeyden önemlisi zihnimi… Kaybettim. Uğruna feda edebileceğim ne varsa, adadım. Uğruna heba edebileceğim ne varsa, ettim. Uğruna kaybedebileceğim ne varsa, kaybettim. Şimdilerde o Ağustos gününe dönüp baktığımda, geçmişten bu günüme yayılan o gururlu umudumun sıcaklığı altında serinlemekten başka bir şey yapamadığımı görüyorum. Görüyorum, her şeyden önemlisi yaşamam gereken ne varsa, ilkokul sıralarındaki çekingenlik altında ezilişim gibi ezildiğini görüyorum. Ben münzevi bir kalem oynatıcısı, huzurlarınıza huzursuzluğumu yayıyorum… Bitmek tükenmek bilmeyen bir savaşın içerisinde geleceğime ışık tutacak olan umudun eskimeyişi, şüphesiz ayakta kalmamın en güçlü sebeplerindendir. Bu gün o umudun aralığından kendime fısıldadım usulca. Bir kadının boynuna, bir bebeğin kokusuna, bir annenin şefkatine sokulur gibi, her şeyden habersiz ve bir o kadarda merhametli… Artık karşımda başka bir insandan ziyade, kırılacak kalbi olan bir ben duruyorum. İnsan, kendi kalbini kırabiliyormuş, bir yolda hassaslaştırınca…

Her şey duyguyu sonlandırmakla başladı. Sahte bir duyguyu kendi cephemizde gördüğümüz gün. Şimdilerde kendime sorduğum tek sual; ‘ben kimim?’ ellerimden alınandan başka…

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bunlar da ilginizi çekebilir..