İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 31015

Ankara

Abdullah Fakiroğlu

2 / Puan: 8126

İstanbul

Ömer Poyraz

3 / Puan: 6727

İstanbul

Sezer Emlik

4 / Puan: 5246

Bartın

Bulut Sever

5 / Puan: 4858

İstanbul

Mümin Yolcu

6 / Puan: 4645

İstanbul

Mustafa Karayel

7 / Puan: 4174

İstanbul

Payitaht İstanbul

8 / Puan: 3837

İstanbul

Mustafa Kılıç

9 / Puan: 2469

İstanbul

Ozan Bilican

10 / Puan: 2271

İstanbul

Aa

11 / Puan: 1882

İstanbul

Detroitli Kızıl

12 / Puan: 1728

İstanbul

Salieri Alt Tire

13 / Puan: 1617

İstanbul

Sıla Münir

14 / Puan: 1417

İstanbul

Osman Batur Akbulut

15 / Puan: 1358

Kırıkkale

Ali Turan

16 / Puan: 1075

İstanbul

Lagari Alıntılar

17 / Puan: 1061

İstanbul

Ferit Çaydangeldi

18 / Puan: 1026

Ankara

Reşit Akpınar

19 / Puan: 951

Erzurum

Mücahid Cesur

20 / Puan: 942

İstanbul

Ali Osman Rothschild

21 / Puan: 937

Ankara

Yamanduruş

22 / Puan: 918

Sakarya

Ahmet Lalbek

23 / Puan: 887

Erzincan

Ahmet Demir

24 / Puan: 886

İstanbul

Müsemma Şahin

25 / Puan: 866

İstanbul

Mesut Toprak

26 / Puan: 849

Ankara

Emre Keleş

27 / Puan: 848

Ankara
İstanbul

Muharrem Morkoç

29 / Puan: 772

İstanbul

Aykut Giray

30 / Puan: 740

Yozgat

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 19 dakika kaldı.

Meyzen Ruha yazdı, 562 kez açıldı, 1 misafir olmak üzere 5 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
20 Ağu 15 10:00

Meyzen Ruha

Puan: 332

Sancılar ve Jean Valjean

Ortalık yangın yeri, ortalıkta yanan bir şeyler de yok. İçimizde sadece kendimizi kandırdığımız yanan bir şeyler var ve tarifi de çok mümkün...

Ve dalıyorsun bitmek bilmeyen düşüncelere; dalıyorsun dalıyorsun ölmek bilmeden ve hesap vermeden...

Sorgulamak geliyor insanın içinden; hüzünlerini, bakışlarını hatta talihini sonra diyorsun neme lazım neme lazım.

Her gün aynı şeyleri düşünüp, sonra farklı şeyleri yapamamak, sonra başını iki elinin arasına alıp kambur seanslarına başlamak; evet hep böyle amansız duygulara kapılıp, sonra sonra kafanı mengeneye sıkıştırmak. Ne tuhaf bir iç sancısı ne tuhaf...

İç sancısı demişken aklıma Jean Valjean geliyor, bilmiyorum yoksa mide sancısı mı, açlık mı, siyah mı, Afrika mı?

Deri koltuklar üzerinde nasıl bir sancı gelir de Victor Hugo’dan bir alıntı yapıyorsun...

Sonra eski zamanın Fransa’sı, şimdiki zamanın ve geniş zamanın da Afrika’sı ve sancılar sancılar,

Hiçbiri Jean ValJean gibi sancılı değil ve ortalıkta bir ekmek de yok; ortalıkta ölen ve bir sürü sancılı var. Ama hiç biri Jean Valjean gibi seküler bir sancı değil...

Biraz daha deri koltuğa yerleşiyorsun, haber bültenlerini es geçiyorsun. Yemek programları eşliğinde bir talk show programına denk geliyorsun ve saat 11’e doğru geliyor.

Artık yeni şeyler düşünmek istiyorsun, ahh! Yine bir sancı, yine yeni düşünceler mi diyorsun?

Ahh klasikler klasikler, sizler hala karanlıkta olan dünyanın birer sancı sevicilerisiniz ve hala kurgusal metinler arasında, ruhumuzu okşar durursunuz.

Sonra akşama doğru kitap aralarında uyumaya çalışıyorsun. Yataklarda batar kimseyi okşamış ruhuna ve iç acıları, acılar, kurgusal sancılar...

Ve hesap vermiyorsun, ölmek bilmiyorsun, çıldıracak şekle geliyorsun.

Neme lazım, neme lazım deyip düşünüyorsun; sıkılgan ruhumuz bize her şeyi unutturuyor,

Afrika siyah ve aç

Afrika aç ve aç

Jean Valjean kurgusal bir aç, sonrası dünyada olmayan adelet üzerine, ruhumuzu kandıran ayetler hükmünde acılar, iç acılar ve sancılar...

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bunlar da ilginizi çekebilir..