İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 37011

Ankara

Abdullah Fakiroğlu

2 / Puan: 8537

İstanbul

Sezer Emlik

3 / Puan: 7975

Bartın

Ömer Poyraz

4 / Puan: 7272

İstanbul

Mümin Yolcu

5 / Puan: 6526

İstanbul

Mustafa Karayel

7 / Puan: 5462

İstanbul

Bulut Sever

6 / Puan: 5389

İstanbul

Payitaht İstanbul

8 / Puan: 4951

İstanbul

Mustafa Kılıç

9 / Puan: 3120

İstanbul

Ozan Bilican

10 / Puan: 2540

İstanbul

Aa

11 / Puan: 2303

İstanbul

Detroitli Kızıl

12 / Puan: 1925

İstanbul

Salieri Alt Tire

14 / Puan: 1786

İstanbul

Ali Osman Rothschild

13 / Puan: 1716

Ankara

Sıla Münir

15 / Puan: 1633

İstanbul

Osman Batur Akbulut

16 / Puan: 1534

Kırıkkale

Lagari Alıntılar

17 / Puan: 1330

İstanbul

Ali Turan

19 / Puan: 1308

İstanbul

Reşit Akpınar

18 / Puan: 1295

Erzurum
İstanbul

Yamanduruş

22 / Puan: 1198

Sakarya

Ahmet Lalbek

23 / Puan: 1178

Erzincan

Ferit Çaydangeldi

21 / Puan: 1175

Ankara

Emre Keleş

25 / Puan: 1020

Ankara

Ahmet Demir

26 / Puan: 1019

İstanbul

Müsemma Şahin

28 / Puan: 1019

İstanbul

Aykut Giray

27 / Puan: 1008

Yozgat

Mücahid Cesur

24 / Puan: 1001

İstanbul

Muharrem Morkoç

29 / Puan: 968

İstanbul

Mesut Toprak

30 / Puan: 952

Ankara

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 01 saat 08 dakika kaldı.

Meyzen Ruha yazdı, 602 kez açıldı, 1 misafir olmak üzere 5 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
20 Ağu 15 10:00

Meyzen Ruha

Puan: 356

Sancılar ve Jean Valjean

Ortalık yangın yeri, ortalıkta yanan bir şeyler de yok. İçimizde sadece kendimizi kandırdığımız yanan bir şeyler var ve tarifi de çok mümkün...

Ve dalıyorsun bitmek bilmeyen düşüncelere; dalıyorsun dalıyorsun ölmek bilmeden ve hesap vermeden...

Sorgulamak geliyor insanın içinden; hüzünlerini, bakışlarını hatta talihini sonra diyorsun neme lazım neme lazım.

Her gün aynı şeyleri düşünüp, sonra farklı şeyleri yapamamak, sonra başını iki elinin arasına alıp kambur seanslarına başlamak; evet hep böyle amansız duygulara kapılıp, sonra sonra kafanı mengeneye sıkıştırmak. Ne tuhaf bir iç sancısı ne tuhaf...

İç sancısı demişken aklıma Jean Valjean geliyor, bilmiyorum yoksa mide sancısı mı, açlık mı, siyah mı, Afrika mı?

Deri koltuklar üzerinde nasıl bir sancı gelir de Victor Hugo’dan bir alıntı yapıyorsun...

Sonra eski zamanın Fransa’sı, şimdiki zamanın ve geniş zamanın da Afrika’sı ve sancılar sancılar,

Hiçbiri Jean ValJean gibi sancılı değil ve ortalıkta bir ekmek de yok; ortalıkta ölen ve bir sürü sancılı var. Ama hiç biri Jean Valjean gibi seküler bir sancı değil...

Biraz daha deri koltuğa yerleşiyorsun, haber bültenlerini es geçiyorsun. Yemek programları eşliğinde bir talk show programına denk geliyorsun ve saat 11’e doğru geliyor.

Artık yeni şeyler düşünmek istiyorsun, ahh! Yine bir sancı, yine yeni düşünceler mi diyorsun?

Ahh klasikler klasikler, sizler hala karanlıkta olan dünyanın birer sancı sevicilerisiniz ve hala kurgusal metinler arasında, ruhumuzu okşar durursunuz.

Sonra akşama doğru kitap aralarında uyumaya çalışıyorsun. Yataklarda batar kimseyi okşamış ruhuna ve iç acıları, acılar, kurgusal sancılar...

Ve hesap vermiyorsun, ölmek bilmiyorsun, çıldıracak şekle geliyorsun.

Neme lazım, neme lazım deyip düşünüyorsun; sıkılgan ruhumuz bize her şeyi unutturuyor,

Afrika siyah ve aç

Afrika aç ve aç

Jean Valjean kurgusal bir aç, sonrası dünyada olmayan adelet üzerine, ruhumuzu kandıran ayetler hükmünde acılar, iç acılar ve sancılar...

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bunlar da ilginizi çekebilir..