İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Açık Mavi

1 / Puan: 7252

Ankara

Bülent Kesler

2 / Puan: 2377

İstanbul

Gülşen Aslan

3 / Puan: 1105

İstanbul

Mücahit Kılıç

4 / Puan: 1083

İstanbul

Sıla Münir

5 / Puan: 1035

İstanbul

Mümtaz Fuat

6 / Puan: 900

Bursa

Bulut Sever

7 / Puan: 769

İstanbul

Burhan Çekici

8 / Puan: 709

Ordu

Ali Şahan Avsuz

9 / Puan: 638

Adana
Ankara

Ahmet Lalbek

11 / Puan: 510

Erzincan

Salman Döner

12 / Puan: 457

İstanbul

Onur Gündüz

13 / Puan: 439

İstanbul

Sevdaşrn

14 / Puan: 423

İstanbul

Ahmet

15 / Puan: 404

Kayseri

Minel Alya Bayrak

16 / Puan: 393

Erzurum

Kürşat Koyuncu

18 / Puan: 335

Ankara

Nida Tandoğan

17 / Puan: 335

Adana

Aykırı Genç

19 / Puan: 310

Ankara

Meyzen Ruha

20 / Puan: 308

İstanbul

Atç

21 / Puan: 307

Eskişehir

Burcu Mıhcı

22 / Puan: 305

Ankara

Rümeysa Yağcı

23 / Puan: 286

İstanbul

Benay Özbent

24 / Puan: 255

İstanbul

Ayşegül Koçar

25 / Puan: 244

Ankara

Tuğba Bozkurt

26 / Puan: 235

Ankara
İstanbul

Nesibe Çakıcı

28 / Puan: 225

Balıkesir

Esra Aydar

29 / Puan: 209

Ordu

Kader...

30 / Puan: 204

İzmir

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 18 dakika kaldı.

Bulut Sever yazdı, 789 kez açıldı, 5 misafir olmak üzere 19 kişi beğendi, 1 yorum yapıldı.
29 Ağu 15 14:00

Bulut Sever

Puan: 769

Geceye Hilâl İnsana Hüzün Yakışır

Gecenin rengi siyah. Ayın rengi beyaz.

Böyle yazıyordu bir yerde.

Güçlü bir hafızaya sahip olmak istemezdim. Ne yazık ki karar veremediğim birçok şey gibi, bu hususta da tasarruf sahibi değilim. Her hareketi, sevimli ya da eğreti gelen her bir bakışı unutmayıp, her an aklına gelmese de orada duruyor olduğunu bilmen ifadeye zor gelen bir şey.

Geçmişin, geçen giden zamanın yani, bir bütün olarak orada bekliyor olması lakin senin üzerinde oynamaya müsaadenin olmadan, tam arkandan takibi hiç bırakmaması, inanılmaz huzursuz edici bir hal. Ne çare…

Bugün de dün gibi varlığınla başladım güne. Yarın da öyle olacak. Sonra gidiyorsun. Ben gittiğini düşünüyorum ama oradasın. Geçmiş gibi, peşimde zorunlu mesaimmişsin gibi süregelen bir beraberliğimiz var. Buna dur demek istemiyor muyum, yoksa bu gücü kendimde mi bulamıyorum bilemiyorum.

İşte bu sebepten, Araf’ta kalmak nasılmış, bunu da öğrendim sonunda.

Yazı yazmak, eski tren istasyonlarının trenin kalkış saatinin beklenildiği o kesif yeşil suni deri kokulu, basık, iç karartan bekleme salonlarında zamanın gelmesini saymak gibi Sevgili. Kelimeler, cümleler tehlikelidir; öyle zannediyorum ki metal yarası bir şey ise, cümlelerin verdiği tahribat pek çok şeydir. Ve muhakkak insan cümlelerden sebep oluşan yaraları zamansız soyar, bu da yaraların iyileşme sürecini geciktirir. Sonunda asla geçmeyecek fakat hafif bir iz kalacak olana razı olmaktansa, derin izlerin vereceği, gördükçe içini acıtacak hatıraların oluşmasına peki der insan.

Yaralarla kırgın anılarda mülâki olmak böyle bir şeydir.

İnsanlık mefhumunun bütününe hayranım. İnsanlık lafzı ‘yaratılmışların en üstünü’ olması sebebiyle bambaşka bir anlam kazanıyor gözümde. ‘Yaratılmışların en üstünü” olan bu varlık, tabiatı münasebetiyle “şiir”i bulmuş sonra. ‘Şiir’ , bilmediği fakat orada olan bir şey iken, kendinin aslı olan ruhla nasıl olduğu anlaşılamayan bir hal ile irtibat kurmuş ve kavuşmuşlar zamanın ötesinde günü geldiğinde. İşte bunun için şairlere hep saygı duymuşumdur. Bu buluşmadan hâsıl olan gözyaşları şairlerin nasibine değmiş belki de.

Şairleri bir tek şairler anlıyor galiba. İnsanlığın ve insanların tümünü sevmeyi ve bir şairin diğer bir şaire ölümünün ardından yazdığı şu mısraları anlamaktan ne kadar aciz ve uzağım: “Dönüyorsun / Arkanda seke seke / küçülüyor dünya / Atın toynağından kopan balçık / Kalemden sıçrayan mürekkep / Dünya”

Uzaklarda olduğunu biliyorum. Şairane mısraların ardına sığınıp, saklanarak sana dair tecessüsü inkâr edecek de değilim. Düşünmeden edemiyor fakat işte öyle…

Gittin ve yaraları zamansız soymayı tercih ettin sadece bu.

Ne garip değil mi; kavuşmaların neşeli anlarını hatırlar da insan, ayrılıkların hüznüne pek geri dönmek istemez. Hâlbuki artık anlamının bilinmediği, hatta kaybolduğu ‘hicran’ en kuvvetli hislerden biridir. ‘Gönül yorgunluğu’nun tek tesellisi de göz kapaklarına zayıflık veren kimyasallar değil, zemheride esen rüzgâr gibi üstünden geçecek olan zamandır.

Sevgili,

gece 1’de, birden duran saate baktım dün gece. Saniyeler durmuş, akrep yelkovan kıpırdamıyordu. Şükür güneş vardı, ay vardı, sen vardın…

Sen vardın ve lütfen şunu unutma; geceye hilal, insana hüzün yakışır.

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bunlar da ilginizi çekebilir..