İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 39278

Ankara

Sezer Emli̇k

3 / Puan: 9057

Bartın
İstanbul

Ömer Poyraz

4 / Puan: 7442

İstanbul

Mümi̇n Yolcu

5 / Puan: 6999

İstanbul

Mustafa Karayel

7 / Puan: 5772

İstanbul

Bulut Sever

6 / Puan: 5523

İstanbul

Payi̇taht İstanbul

8 / Puan: 5316

İstanbul

Mustafa Kılıç

9 / Puan: 3488

İstanbul

Ozan Bi̇li̇can

10 / Puan: 2628

İstanbul

Aa

11 / Puan: 2510

İstanbul

Detroi̇tli̇ Kızıl

12 / Puan: 2060

İstanbul

Sali̇eri̇ Alt Ti̇re

14 / Puan: 1824

İstanbul
Ankara

Sıla Müni̇r

15 / Puan: 1663

İstanbul

Osman Batur Akbulut

16 / Puan: 1574

Kırıkkale

Reşi̇t Akpınar

18 / Puan: 1509

Erzurum

Lagari̇ Alıntılar

17 / Puan: 1413

İstanbul

Ali̇ Turan

19 / Puan: 1374

İstanbul

Ahmet Lalbek

23 / Puan: 1292

Erzincan

Yamanduruş

22 / Puan: 1276

Sakarya

Feri̇t Çaydangeldi̇

21 / Puan: 1198

Ankara

Emre Keleş

25 / Puan: 1103

Ankara

Müsemma Şahi̇n

28 / Puan: 1085

İstanbul

Aykut Gi̇ray

27 / Puan: 1082

Yozgat

Ahmet Demi̇r

26 / Puan: 1043

İstanbul

Mücahi̇d Cesur

24 / Puan: 1021

İstanbul

Muharrem Morkoç

29 / Puan: 986

İstanbul

Mesut Toprak

30 / Puan: 978

Ankara

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 05 saat 56 dakika kaldı.

Zi̇hni̇ Yıldız yazdı, 490 kez açıldı, 1 misafir olmak üzere 8 kişi beğendi, 1 yorum yapıldı.
27 Kas 15 01:00
Mi̇mberden Mü'mi̇nlere

Aziz ve Muhterem Cemaat-i Müslimîn,

Uzunca bir süredir size söylemeyi düşündüğüm, fakat bir türlü fırsat bulamadığım bir mevzuda ahkam kesmek üzere karşınızdayım. Hariçten gazel okumak kolay ya, hazır camiyi boş bulmuşken hemen başlayalım gazelimize:

Konuyu şıp diye anlamış olmalısınız. Resimden de anlaşılacağı üzere camilerle ilgili dertleşeceğiz bugün sizlerle. Vakit namazlarında mahzun, cuma namazlarında mağrur olan camilerimiz. Bu toprakların alameti farikası, gurur kaynağımız, ecdad yadigarı camilerimiz. İrili ufaklı, çil çil kubbeli, kalem minareli camilerimiz. Cami yapımı konusundaki güzel geleneğimizi, hassasiyetimizi çok seviyorum Allah için. Şöyle geriye doğru baktığımızda, bin yıla yaklaşan Anadolu maceramızda en kalıcı eserimiz bu camiler oldu. Coğrafyamızın her yerinde hem eski, hem yeni bina edilmiş camiye rastlamak mümkün. Eskiden vakıflar eliyle yapılırmış, şimdilerde cami yaptırma ve yaşatma dernekleri üstlendi bu görevi. Allah hepsinden razı olsun, hayır ve hasenatlarını kabul eylesin. Tabi ki zamanın şartlarına ve ruhuna göre değişiklikler oluyor. Hemen anlaşılıyor. Selçuklu zamanında mı yapılmış, Osmanlının ilk döneminde mi, şatafat döneminde mi yapılmış anlaşılıyor. Cumhuriyetin ilk döneminde yapılan cami var mı bilmiyorum da 1900'lü yıllarda yapılan camilerle 2000'li yıllarda yapılan camiler bile farklı. Son zamandaki iyileşme, zenginleşme camilerimize de yansıdı hali ile. Artık camilerimizde teknolojinin sunduğu tüm imkanları görebiliyoruz. Doğalgazlı ısıtma sistemleri, halı altından ısıtma, klimalar, çift camlar... Kürsü vaizine destek babından projeksiyon cihazlı ve perdeli sunuma uygun teknolojiler, internet bağlantıları, kapalı devre vaazlar... Son model ses sistemleri, "ekolayzır"lı mikserler... Halılar saf düzenine uygun seccade desenli, yumuşacık. İmam odası, irşad odası, hanımlar bölümü, hanımlar şadırvanı, kutu kutu kilitli ayakkablılıklar... Bunlar bir çırpıda aklıma gelenler. Her geçen gün değişiyor, gelişiyor camilerimizin tefrişatı. Cemaatin rahatı için "hizmette sınır ve sinir yok" anlayacağınız. Gel gör ki cemaat yok. İmamlar adeta sinek avlıyor. Vakit namazlarında ya bir saf, bilemedin bir buçuk, iki saf. Koca koca güzelim mabetler ıpıssız. Şu resmini çektiğim Ihlamurkuyu Merkez Camii onlardan biri. İnsan sormadan edemiyor, acaba bunun sebebi ne? Her cuma hıncahınç dolan bu camiler niye vakit namazlarında dolmaz? Biraz geç kaldığımda dışarıdaki temiz olmayan bir örtünün üzerinde cuma namazı kılarken bu soruyu hep sordum kendi kendime. Cevabı belli aslında bu sorunun. Herkesin bildiği cevaplar. Onları burada uzun uzun zikretmenin bir faydası yok. Nihayetinde kim ne yaparsa kendine yapar. Zorla olacak değil.

Bu kadar uzun bir girişten sonra kafama takılan mevzuyu arz etmemin tam zamanı :

Baştan belirteyim -hasbelkader- bir eğitimci olarak arz ediyorum, ona göre :))

Malumunuz herhangi bir alanda sertifika alan kişi o konuya -kendi çapında- vakıf olmuştur diyebiliriz. Bunun için kurs adı altında bir program dahilinde bilgiler teorik ve uygulamalı olarak öğretilir. Duruma göre süre değişir. Ders saati baz alınır. Mesela 20 saatlik, 30 saatlik, 50 saatlik kurs programları açılır. başarılı olan bir üst kura geçer. Nihayetinde bir belge ile tescil edilir. Falan filan işte, biliyorsunuz bunları. İngilizce kursları, biçki dikiş kursları... vs.

Bu açıdan bakıldığında ülke çapında en büyük ve en yaygın kurs programı cuma günleri yapılmaktadır, diyebilir miyiz? Bence diyebiliriz. Hemen hemen her kesimden ve her yaştan müslüman, işi gücü bırakır cumaya gider. Doğru mu, doğru. Camilerin içi, dışı dolup taşar. Cemaatin en kalabalık olduğu ve pür dikkat kesildiği anda imam efendi hutbeye çıkar ve cemaate hitab eder. Haftada 1, senede 52 kere. 10 senede, 20 senede, 30 senede kaç kere olduğunu siz hesaplayın. Muhteşem bir süre. Belli bir program dahilinde verilse en cahilimiz bile dini konuda alim olur desek yeridir. Ama olmuyor, olamıyor. Acaba neden? Muhteva ile ilgili konuşmak bize düşmez. Zira bu konuda yetkim yok, bilgim kifayetsiz, edebim müsade etmez. Kelin ilacı olsa misali. Oraya hiç girmeyelim en iyisi.

Siz hiç hutbenin verildiği yeri merak ettiniz mi? Ben merak ettim, kafaya taktım, inceledim. Anlatılanların tesir etmemesinde ufak da olsa bu yerin etkisinin olduğuna inanıyorum artık. Bir seferinde cumayı üst mahfilde kıldım. Mimberin tam karşısındayım. Hoca merdivenleri çıkmaya başladı. Çık çık bitmiyor. Yükseldikçe kenarlardan tutmaya başladı, korkuyor besbelli. Mikrofonun hizasına gelince hemen oturdu. Hiç rahat değil. Başaşağı bir durum. Hele son zamanda yapılan gösterişli mermer mimberler devasa büyüklükte. Oraya çıkan herkes korkar. Korkmam diyen kendini kandırır. İçgüdüsel bir durum bu. Vücut tepki verir ister istemez. İç ezan okunduktan sonra adamcağız ayağa kalktı, derhal yan korkuluğa sarıldı. Çünkü bastığı merdiven basamağı o kadar dar ki ayaklarının yarısı ancak sığıyor. Dengesiz bir durumda. En ufak sendelemede paldır küldür aşağıya düşebilir. Tedirgin. Zihninin görünen bölümü okuyacağı hutbeye odaklansa bile arka bölümü dengede durmak konusu ile meşgul. Anlatırken ayaklarına baktım, gerçekten zor durumda. Sanki parmakları ile merdiveni kavramak istiyor gibi. Şimdi bu durumdaki bir kişinin anlattıklarının yüzde yüz tesirli olacağını, verimli bir ders olacağını söyleyebilir miyiz? Bu ne kardeşim böyle? Güzel görünsün tamam da, adam orada korkuyor yahu! Sonra da insanımız cahil kaldı diyoruz. Herkesin akın akın geldiği saatte tüm bilgileri güzel güzel talim etme fırsatı varken onu şekil uğruna feda edersen olacağı bu. Caminin içinde bir sürü değişiklik yapılıyor da hocanın adeta kuş gibi "tünediği" o merdiven basamağını genişletmek kimsenin aklına gelmiyor. Neymiş atalarımızdan beri öyle imiş. Kardeşim, atalarımıza saygımız sonsuz, bu basamağı genişletince bu saygı eksilmez merak etme. Hoca rahatça anlatsın, tedirgin olmasın. Genişletin şu ayağını bastığı yeri. Merak etmeyin kimse görmez, perdenin arkasında kalıyor orası.

Sesimi kim duydu? Boşluğa konuşuyoruz işte. Etkili ve yetkili konumlarda olanlar duysa vereceği tepkiyi az çok tahmin ediyorum: "Kardeşim sana ne, sen işine bak, hocalar bir şey demiyor da sana ne oluyor?" vs, vs... Sustum. Ama uzun süredir içimde olan bu yaraya parmak basmanın huzuru ile susuyorum artık.

Vesselam...

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
27 Kas 11:46

Maşallah

Bunlar da ilginizi çekebilir..