İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 28447

Ankara

Abdullah Fakiroğlu

2 / Puan: 8033

İstanbul

Ömer Poyraz

3 / Puan: 6532

İstanbul

Bulut Sever

4 / Puan: 4784

İstanbul

Sezer Emlik

5 / Puan: 4501

Bartın

Mümin Yolcu

6 / Puan: 4250

İstanbul

Mustafa Karayel

7 / Puan: 3849

İstanbul

Payitaht İstanbul

8 / Puan: 3631

İstanbul

Mustafa Kılıç

9 / Puan: 2370

İstanbul

Ozan Bilican

10 / Puan: 2114

İstanbul

Aa

11 / Puan: 1830

İstanbul

Detroitli Kızıl

12 / Puan: 1687

İstanbul

Salieri Alt Tire

13 / Puan: 1604

İstanbul

Sıla Münir

14 / Puan: 1394

İstanbul

Osman Batur Akbulut

15 / Puan: 1352

Kırıkkale

Ali Turan

16 / Puan: 1019

İstanbul

Ferit Çaydangeldi

17 / Puan: 1016

Ankara

Lagari Alıntılar

18 / Puan: 975

İstanbul

Mücahid Cesur

19 / Puan: 940

İstanbul

Yamanduruş

20 / Puan: 886

Sakarya

Ahmet Demir

21 / Puan: 870

İstanbul

Müsemma Şahin

22 / Puan: 855

İstanbul

Mesut Toprak

23 / Puan: 843

Ankara

Ahmet Lalbek

24 / Puan: 838

Erzincan

Reşit Akpınar

25 / Puan: 834

Erzurum
İstanbul

Emre Keleş

26 / Puan: 791

Ankara

Muharrem Morkoç

28 / Puan: 753

İstanbul

Alpay Gökçe

29 / Puan: 728

İstanbul

Aykut Giray

30 / Puan: 694

Yozgat

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 03 saat 27 dakika kaldı.

Gülşen Aslan yazdı, 393 kez açıldı, 10 misafir olmak üzere 14 kişi beğendi, 1 yorum yapıldı.
26 Ara 15 21:00
Kalp Alzheimer Olmaz

Bundan 10 sene önce küçük bir kız varmış, bu küçük kız hayat ne anlama geliyor bilmiyormuş bile... İnsanlara o kadar çok güveniyormuş ki, insanları o kadar çok seviyormuş ki ölene kadar süreceğini sanmış bu hayatın gülistanlık halini.

Bir gün evine gelmiş o gün en iyi notunu almış, annesine söylemek için can atıyormuş... Ama o kadar sessizmiş ki apartman, ölüm sancısı varmış gibi.. Küçük kız korkmuş tabi çünkü onun hayatında hiç sessizlik yokmuş 8 yaşında bir çocuğun hayatı nasıl olsa... Eve girmiş sonunda gördüğü manzara karşısında her şeyi unutmuş en iyi notunu, acıkan karnını, binadaki sessizliği, çünkü annesi yarı baygın yatıyormuş koltukta, anlamış ölüm sessizliğinin nereden geldiğini, çünkü bu ölüm sessizliğinin ardında en sevdikleri varmış, en güvendikleri...

O gün bu küçük kız büyümüş, 8 yaşından eser kalmamış hayatın ne demek olduğunu bile bilmeyen bu küçük kız hayatın ne lanet bir şey olduğunu o gün anlamış, ve o gün bir söz vermiş kendine, bir daha hiçbir şey için ağlamayacağım diye...

Birkaç yıl hiç ağlamadı gerçekten. Peki sonra neden anlamış ağlamamanın çare olmadığını? Oysa en son annesi öldüğünde ağlayacaktı çünkü onun ölümünden başka kimse onu üzemezdi.. Kin duydu en sevdiği, en güvendiği insanlardan nefret etti onlardan. Affetmeyecekti hiçbirini asla o günden sonra hiçbir zaman babaannesinin kapısını çalmadı 5 yıl kadar... Sonra anladı affetmenin büyük erdemlik olduğunu, annesi öyle demişti ona "Affet Kızım bunun bir mahşeri vardır" diye iyice tembihlemişti... Affetmek için gerçekten çaba sarf ediyordu küçük kız üstünden 10 yıl geçti ve bu küçük kız 18 oldu, 10 yıl sonra affetti en güvendiklerini, en sevdiklerini. Affetmesine affetti de hiç unutamadı çocukluğunun çalındığı hayatın ne demek olduğunu öğrendiği o günü..

Peki kimdi bu küçük kız... Gülşen'di yılmayan Gülşen.. Gülşen gerçekten affetti ama unutamadı onlara ders verdi... Kendini cezalandırmadı siz de en kötü olayları yaşasanız bile kendinizi cezalandırmayın Affedin, Affetmek en büyük nimettir, acılardan ders çıkarın, ama unutmayın çünkü akıl alzheimer olur da kalp olmaz.

EN MUTLU GÜNLERE:)

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bunlar da ilginizi çekebilir..