İyi Yazarlar
İyi Okurlar

Kürşat Koyuncu

1 / Puan: 30807

Ankara

Abdullah Fakiroğlu

2 / Puan: 8110

İstanbul

Ömer Poyraz

3 / Puan: 6707

İstanbul

Sezer Emlik

4 / Puan: 5182

Bartın

Bulut Sever

5 / Puan: 4848

İstanbul

Mümin Yolcu

6 / Puan: 4593

İstanbul

Mustafa Karayel

7 / Puan: 4138

İstanbul

Payitaht İstanbul

8 / Puan: 3799

İstanbul

Mustafa Kılıç

9 / Puan: 2460

İstanbul

Ozan Bilican

10 / Puan: 2266

İstanbul

Aa

11 / Puan: 1878

İstanbul

Detroitli Kızıl

12 / Puan: 1725

İstanbul

Salieri Alt Tire

13 / Puan: 1617

İstanbul

Sıla Münir

14 / Puan: 1416

İstanbul

Osman Batur Akbulut

15 / Puan: 1357

Kırıkkale

Ali Turan

16 / Puan: 1072

İstanbul

Lagari Alıntılar

17 / Puan: 1057

İstanbul

Ferit Çaydangeldi

18 / Puan: 1026

Ankara

Reşit Akpınar

19 / Puan: 943

Erzurum

Mücahid Cesur

20 / Puan: 941

İstanbul

Ali Osman Rothschild

21 / Puan: 933

Ankara

Yamanduruş

22 / Puan: 917

Sakarya

Ahmet Demir

23 / Puan: 885

İstanbul

Ahmet Lalbek

24 / Puan: 883

Erzincan

Müsemma Şahin

25 / Puan: 865

İstanbul

Mesut Toprak

26 / Puan: 849

Ankara
İstanbul

Emre Keleş

28 / Puan: 819

Ankara

Muharrem Morkoç

29 / Puan: 771

İstanbul

Aykut Giray

30 / Puan: 735

Yozgat

Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 01 saat 38 dakika kaldı.

Nesibe Kurban yazdı, 373 kez açıldı, 6 misafir olmak üzere 9 kişi beğendi, 1 yorum yapıldı.
18 Oca 16 05:00
Çocuk Olsam mı Yeniden?

Tekrar çocukluğumuza dönüp, bizlerde iz bırakmış, canımızı yakmış ve belki de hala yakan şeyleri değiştirmek isteriz. Bugünlerimizi de etkileyerek, değiştirebileceğimizi düşünerek...

Pek çok kez düşünmüşümdür: " Annemi çok üzmüş olmalıyım ki bizi bırakıp gitti. Kardeşim bebek olduğu için, çok bunaltmış olmalı. Babam artık nasıl üzüp, bunalttıysa?... Ve aile nasıl bir baskı yaptıysa? Ben, o kadar inatlaşıp, üzmeseydim belki gitmezdi. Keşke 3 yaşlarıma dönüp, yaptığım yanlışları düzeltebilsem. Annem gitmezdi. Diğer çocuklar gibi, okula giderken ve gelirken elimi tutan, derslerime yardım eden, veli toplantılarına gelip iyi notlarımı öğrendiğinde saçımı,yüzümü okşayıp öpen, başarı belgelerimi alırken yüzü gururla gülümseyen, doğum günümü kutlayan, hasta olunca ilgilenen, ilk aşk heyecanımı dinleyen, evlenirken yanımda olan, hastanede bebeğimi kucağıma veren ve sıkıldığımda maddi_manevi desteğini gördüğüm ve bunlara benzer pek çok şeyde annem yanımda olurdu. Ama olmadı, olamadı. Sadece annem olsa... Babam da olmadı, olamadı..."

Geçmişe dönüp değiştirebilme imkanımız olsaydı, sadece kendimizle ilgili olan kısmı değiştirebilirdik. Diğer kişilerle ilgili olan kısmı değiştiremeyiz. Yaşanan her ne olursa olsun tek kişiyle ilgili değil. Sahnede tek kişi görülsede, arkada olayın gerçekleşip ortaya çıkmasına vesile olan bir kadro var. Yani olay anonim. Çizgi filmler ve masallarda olduğu gibi sihirli bir değneğimiz yok ki, dokunundurup her şeyi değiştirelim.

Zamanla,yaşadıklarımdan ve okuduklarımdan öğrendim ki; bugünün yanlışlarını geçmişe bağlamak, hayatımızda bir şey değiştirmiyor. Sadece geçmişe takılıp kalıyor, bu günü kaçırıyorsun. Geçmişten gelen öfke, hırs, nefret, kıskançlık, intikam v.b. gibi olumsuz duyguları bu günümüze yansıtıyoruz. Çevremizde bizi seven, değer veren insanları üzüyoruz. Ve çoğu kişi bunu geçmişten yüreğinde, ruhunda ağırlık yapıp taşımış olduğu olumsuz duygulardan kaynaklandığının bile farkında değil....

Dünümüzü değiştiremeyebiliriz fakat bugünümüzü güzel yaşamak mümkün. Bugünlerimizde yarınların dünleri olduğunda, pişmanlıklar ve keşkeler yaşamamak için geçmişin ağırlıklarından kurtulmalıyız. Önce canımızı yaktığını düşündüğüz kiși kimse, onu affetmekle başlamak gerekiyor. Bize yaşattığı her ne ise, hangi şartlarda buna sebep oldu? O şartlarda biz olsaydık ne yapardık? Yaşadığı çevre, ruhsal ve fiziksel durumu, maddi durumu ve hatta hava durumu bile önemli olabilir değerlendirirken. Eminim empati kurabilirsek affetmeyi de başarabiliriz. Sadece onu affetmiş değil, ruhumuz ve yüreğimizde taşıdığımız yükten de kurtulmuş olacağız. Canımızı yakan olay her ne ise, bunda kendi payımızında olduğunu düşünüyorsak kendimizide anlamaya çalışmamız lazım. O zaman hangi duygu, düşünceler içerisindeydik, hangi şartlarda buna dahil olduk. Biz olmasak da aynı şeyin yaşanması ihtimali var mıydı? Eminim vardı.

Ben annemi, babamı, diğer kişileri ve kendimi affetmeyi başardım. O zaman, o şartlarda, o olayların yaşanması gerekiyordu ve yaşandı. Hayatım boyunca, yaşadığım her olayda, geçmişin etkileri olduğunu düşünüp hem kendimi, hem sebep olduğunu düşündüğüm kişileri suçlamak kolaydı belki. Ama hem kendimi, hem onları üzmek bir şeyi değiştirmiyor, yükümü biraz daha ağırlaştırıyordu. Çevremdekileride istemeden buna dahil etmiş oluyordum. Annem, babam ve diğer kişilere; 0 zaman, o şartlarda öyle olmuş. Geçip giden zamanı hiç bir şey geri getiremez. Ya her yaşanan üzüntüde tekrar tekrar aynı şeyleri yaşayıp, bu günü yaşanmaz hale getireceğiz, ya da her şeyi olduğu gibi kabul edip yolumuza ağırlıklardan kurtulmuş, kafamız ve ruhumuz rahat bir şekilde devam edeceğimizi söyledim. Bunu yapalı yıllar oldu. Annemle de, babamla da görüşüyorum. Geçen zamanı geri getirmek mümkün değil, geçmişi sihirli bir değnekle değiştirmekte mümkün değil. Fakat kendimizi sevdiklerimizle geçireceğimiz gelecekten de mahrum etmek doğru değil. Sevdiklerimiz diyorum: Bir zamanlar çok kızdığım, yüzünü bile görmek istemediğim, yaşadığım acıların sorumlusu olduğunu düşündüğüm kişileri seviyorum. Ayrı geçirdiğimiz zamanları, telafi etmeye çalışıyoruz ve hatta telafi ediyoruz. Herkes geçmişte yaptığı yanlışın farkında olduğu için birbirimizi kırmamak için özen gösteriyoruz. Birlikte mutluyuz, huzurluyuz.

Ben ağırlıklarımdan kurtuldum. Bunu paylaşmamın sebebi ise, çevremde bu ağırlıklarla yaşamaya çalışan insanlar olduğunu görmem. Uzun uzun paylaşımlarda bulunup, yardımcı olmaya çalışmak her zaman mümkün olmuyor. En azından buradan bir kişiye bile faydam olabilirse, kendimi mutlu hissedeceğim.

Aklımızı başımıza, yüreĝimizi elimize alıp düşündüğümüz, "Keşke" lerimizin olmadığı, bir daha olmayacaĝını düşündüğümüz anlarda ani karalar verebildiğimiz ve 5 ya da 10 yıl sonra "neden yüreğimden geçenleri yapmadım ki?" demeyeceğimiz,sağlıklı, mutlu, başarılı, yanında aşkı,huzuru ve mutluluğu bulduğumuz insanlarla geçireceğimiz, ağıklıksız seneler yaşayabilmek dileklerimle.......

NESİBE KURBAN

17.01.2016

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Bunlar da ilginizi çekebilir..