Türkiye Aktivitesi
1326 ziyaret
1 online
Mesut Toprak
Hakkında henüz bir şey yazmadı.

Türkiye Puanı

850 puan Turkuaz Kalem

Derecesi

28 [Toplam 1626 kişi]

Türkiye
Tarih(2)
Pinledikleri(0)
Mesut Toprak yazdı, 6 misafir olmak üzere 15 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
11 Mar 16 17:00

Mesut Toprak

Puan: 850

Akbabaların Dünyası

11 Mart 1993… Sudan’ın güneyi…

Birleşmiş Milletler (bir yakınımın tabiriyle ‘Birleşmiş İlletler’), Güney Sudan’da bir köyün yakınına gıda dağıtım merkezi kurmuşlar. Foto Muhabiri Kevin Carter, BM merkezinin etrafında dolaşmaktadır. Oraya yakın bir köy bulunmaktadır. O tarafa doğru ilerlemeye başlar. Köyün yakınında hayatını değiştirecek görüntüyle karşılaşır.

Bir minicik kız çocuğu merkeze doğru gelirken yere çökmüş ve yığılıp kalmış. Demek ki açlıktan ancak oraya kadar gelebilmiş. Ama her şey bu kadarla da sınırlı değil. Minik kız çocuğunun hemen arka tarafında, birkaç metre gerisinde bir akbaba beklemektedir. İşte Kevin Carter burada devreye girer. Kevin Carter bu sahneyi kaçırmamak için ve bu arada akbabayı da kaçırmamak için biraz daha yaklaşır. Ve deklanşöre basar…

Fotoğraf iki hafta sonra New York Times gazetesinde ve daha sonra da birçok gazetede yayınlanır. İnsanlar minik kız çocuğunun akıbetini sormak için gazetelerle temasa geçer. Sudan’a yapılan yardımlarda patlama yaşanır. (Tıpkı Aylan’da olduğu gibi…)

Kevin Carter ertesi sene Pulitzer Ödülünü alır. Ama kimse minik kız çocuğuna ne olduğunu bilmemektedir. Fotoğraf üzerinden bir tartışma başlar. Suçlamaların merkezinde Kevin Carter vardır. Kendini; ‘yardım görevlisi değilim, fotoğrafçıyım ben, ayrıca bulaşıcı hastalıklar yüzünden kimseye dokunmamamız söylendi’ diyerek savunur (Tıpkı Suriyeli mültecilere Avrupa’daki sınırlardan birinde -yanlış hatırlamıyorsam Macaristan’daydı- eldivenli ve maskeli yaklaşıldığı gibi…)

Tartışmalar bir süre devam eder. Bu arada 27 Temmuz 1994’te Kevin Carter intihar eder. Sonra tüm bu tartışmalar unutulur. (Ve yine Aylan’da olduğu gibi…) Aslında Kevin Carter’ın yaptığı diğer beyazların yaptığından çok da farklı bir şey değildir. Afrika ile ilgili çekilen fotoğrafların, belgesellerin ve filmlerin genelinde sonunda güçlü olanın hayatta kaldığı şeklinde resmedilir ve tabi ki siyahlar çoğunlukla çıplak gösterilir. Buradaki asıl amaç yaşam tarzı veya cinsellikle vs. ile ilgili değil onların da diğer hayvanlardan farklı olmadığı gösterilmeye çalışılır. Ve bu çekimlerin tamamında görünen beyazlar ise giyiniktir. Aslında bu fotoğraf tam da Afrikalıların başına Akbabalar gibi çökmüş sömürgecilerin en net görüntüsüdür.

Ve 9 Temmuz 2011… Sudan ikiye bölünür, Kuzey Sudan ve Güney Sudan…

Güney Sudan’ın altındaki siyahlar üstündeki siyahlardan daha değerlidir. Ve biz hala o minik kız çocuğunun akıbetini bilmiyoruz ya da bilmek istemiyoruz. Bu minik kız çocuğu da tıpkı Hanzala gibi hiç büyümeyecek ve hiç yüzünü göremeyeceğiz.

Her neyse, yazıyı Senegalli yönetmen Ousmane Sembene’nin Kraliçe Elizabeth’in onuruna verdiği ödül törenindeki konuşmadan bir bölümle nihayetlendirelim:

“… İngilizler geldiklerinde ellerinde İncil, bizim elimizde topraklarımız vardı. Bize, gözlerimizi kapayarak dua etmesini öğrettiler. Gözümüzü açtığımızda ise; bizim elimizde İncil, onların elinde topraklarımız vardı.

İngilizlerin dinini, dilini öğrendik. Uzak dünyadan gelen yeni dil ve din bizi hep çalışmak zorunda kalan itaatkâr köleler yaptı. Özgürlük için her karşı geldiğimizde, bizi birbirimizle savaşmak için ikna ettiler ve silah verdiler. İngilizler gelmeden önce topraklarımızda sadece mücadele vardı. İngilizlerin kutsal dini bizim mücadeleciligimizi kullandı; Evlatlarımızı savaşçı yaptı. Hem de sadece kendi kardeşleriyle savaşan dünyayı İngiliz dilinden ve İncil’den ibaret sanan vahşi savaşçılar.

Hastalıklar yaydılar. Ne olduğunu bilmediğimiz içeceklerle bizleri hasta ve zayıf yaptılar. Atalarımızı zincirleyerek büyük şehirlerine köle olarak götürdüler. O büyük binaları, caddeleri, tünelleri ve kiliseleri insan etinin üzerine inşa ettiler. Kendilerini temizlemek için sanatçılarına fikir adamlarına; sadece kendilerini kapsayan insan tariflerini yaptırdılar. Her çeşit yiyeceklerin büyüdüğü topraklarımıza ilaçlar döktüler. Toprağın altındaki yanıcı siyah cehennem kanı için bizleri öldürdüler. Büyük acılar ve ölümcül işkenceler ördüler. Her gelen gemiden; kıyılarımıza hep ikiye bölünmüş tekneler yanaştı. İlk gelenler zulüm ettiler, arkasından gelen arkadaşları zulmü durdurma vaadiyle bizleri ele geçirdiler. Bu gün gelenlerde aynı sistemle hala işgale devam etmekteler…”

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Mesut Toprak yazdı, 4 misafir olmak üzere 13 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
6 Mar 16 21:00

Mesut Toprak

Puan: 850

Cumhuriyet Paviyonundaki 'Yamyamlar'

Ellili yıllar… Üç tarafı denizle dört tarafı düşmanla çevrili ‘Cumhuriyet Paviyonu’ndan büyük hizmet. Hiçbir masraftan kaçınılmamış. Ta Afrika’dan ‘Cumhuriyet Paviyonu’nun müşterileri için ‘Yamyamlar’ getirilmiş. Müşterilerin akıllarına artık ‘Afrika’ denince ‘Yamyamlar’ gelecek ve zinhar o kıtadan uzak durulacak, ta ki sömürgeciliğin uygarlaştırıcı misyonu tamamlanana dek. Çünkü bu misyon o kadar büyük bir misyondur ki, Afrikalılar sömürgeleştirilme süreciyle tarihle tanışacak. Sömürgecilik Afrika’nın boyun eğmek zorunda olduğu bir kaderdir.

‘Cumhuriyet Paviyonu’nun müşterileri ise, kafaları güzelleştikçe uygarlaştırma misyonunu büyük bir şevkle destekleyecekler. Sahnenin arkasında neler döndüğüyle ilgilenmeyecekler. Müşterilerden hiç kimse kesinlikle sahnenin arkasına geçmeyecek ve onlarla muhatap olmayacak. Onların açlıkları, sefaletleri, ölümleri üzerlerinde yapılan deneyler uygarlaştırma misyonunun bir parçası olarak görülecek. Yani kısacası ‘Cumhuriyet Paviyonu’nun müşterileri için Afrika ‘Yamyamlar’dan müteşekkil bir parodi olarak kalacak.

Bir gün müşterilerden birisi, ‘Ben artık sahnenin arkasına geçip, bu Afrikalılarla tanışmak istiyorum’ derse, tekfir edilecek ve hor görülecek. Malum, pavyonda ayık kafayla gezmek en büyük suç…

O zaman ayık kafayla ‘ne işimiz var Afrika’da(ya da Ortadoğu’da veyahut da Asya’da)?’ sorusunun cevabını tekrar düşünelim. Belki doğru bakarsak, ‘Yamyamlar’dan daha fazlasını görebiliriz…

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.