Türkiye Aktivitesi
913 ziyaret
1 online
Açık Mavi
Hakkında henüz bir şey yazmadı.

Türkiye Puanı

38 puan Koyu Mavi Kalem

Derecesi

136 [Toplam 1627 kişi]

Türkiye
Tümü(2)
Pinledikleri(0)
Açık Mavi yazdı, 1 misafir olmak üzere 3 kişi beğendi, 2 yorum yapıldı.
13 Eyl 15 06:00

Açık Mavi

Puan: 38

Hükmedenlere Yenilme Ey İnsanlık!

Sevgili dostlarım, ilk yazımda insanlığın egosundan bahsetmiştim. İnsanların kendisini diğer canlılardan üstün gördüğüne değindim. Bu yazımda ise bazı insanların kendilerini diğer insanlardan üstün görmelerine ve bunun doğurduğu bazı sonuçlara değinmeye çalışacağım.

Öncelikle hükmetmekten bahsedeceğim. Hükmetmenin sözlük anlamlarından birisi şu: "Bir kimseye ya da bir topluluğa sözünü geçirmek." Peki bir insan bunu neden yapar? Yani neden bir insan, varoluşu kendisiyle aynı olan bir varlığa söz geçirmek ister?

Bana göre bu bir ihtiyaç olmadığı sürece -ki ihtiyaç bile olsa farklı çözüm yolları bulunabilir- çıkarcılıktan başka bir şey değildir.

Gözü aç, egoist insanlar hükmetmekten zevk alırlar. Emirler yağdırmaktan, insanları kölesi yapmaktan rahatsızlık duymayı bırakın bundan mutluluk bile duyarlar. Dikkat ederseniz hükmedenlerle, liderleri bir tutmuyorum. Evet, kimi zaman liderler de hükmediyor olabilir fakat bunları birbirinden ayıran şey şudur: birisi toplum için kendini feda edebilecekken diğeri kendisi için toplumu feda eder.

Peki hükmedenler olmasaydı nasıl olurdu? İlk olarak belirtmek istediğim şey şu ki, bugün yöneticisiz olmaya kalksak ortada büyük kaos çıkar çünkü artık toplum hükmeden zihniyetine alışmış ve her bir birey kendisini bu mertebeye yakın konuma ya da direk olarak bu mertebeye getirme ihtimalini öğrenerek büyüyor. Dolayısıyla çıkarcı bir insanlık gelişiyor.

Benim isteğim ise yöneticilerden kurtulamıyorsak bile en azından onların sisteminden, tabularından, ve çıkar gözeten kurallarından kurtulmak. Ya da mükemmel bir yönetici bulmak ki bulabilme ihtimalimizin %0.1 olduğunu bile düşünmüyorum.

Bir çok yönetici kendi uğruna, temsil ettiği insanları hiçe sayıyor. Kendisine inanan güvenen insanları sömürüyor, onlardan faydalanıyor. Sanki insanları değil de toprağı görüyor sadece. Parayı yani.

Bakın dünyada ne kadar çok ayrım var. Din, dil, ırk... Bizi birbirimizden ayıran şey hükmedenlerdir. Hüküm sürmek için insanları ve onların ihtiyaçlarını sömürürler.

İnanç bir ihtiyaçtır, dil bir ihtiyaçtır, giyim bir ihtiyaçtır. İnsanlar umutsuzluğa kapıldıklarında inanmaya, birbirleriyle anlaşabilmek için dile, kötü hava şartlarından korunmak için ise giyinmeye ihtiyaç duyarlar. Hükmetmek isteyenler ise bu ihtiyaçları insanların zaafları haline getirip onların masumiyetlerini bir güzel sömürürler.

Onları birbirlerinden bu farklılıklarla ayırıp farklı yerlerde yaşayan insanları birbirlerine düşman ederler. Öyle bir zaman geldi ki farklı ülkelerde yaşayan insanlar birbirlerini farklı birer canlıymış gibi görüyorlar sanki. O kadar unutulmuş aynı amaçla, aynı şekilde dünyaya geldiğimiz.

Biz insanlar bu dünyaya yaşamaya geldik. Yaşamaya, sonra ölmeye. Her şey bu kadar basit aslında. Hepimize yetecek kadar yemek ve su vardı, barınacağımız yer vardı, bazılarımız ihtiyacından fazla istemeseydi. Öyle güzel, basitçe yaşayıp ölecektik. Acıktığımız zaman yiyecek, susadığımız zaman içecektik. Çoğalacaktık utanmadan. Sonra ailemizle yaşlanıp ölecektik. Oldukça basit ama bir o kadar mutlu yaşayacaktık.

Fakat sonra onlar çıktı ortaya. İhtiyaçlarından fazlasını isteyen insanlar. Peki ne oldu? Gözü aç insan başkasının yemeğini elinden aldı. Sonra başkasının toprağını elinden aldı. Yetmedi başkasının hayatını elinden aldı. Bunu gören bazı insanlar onu kutladı, ona destek oldu. Kendisine destek veren kişiler hep yaşadığı çevredendi. Sonra destekçilerini kullanarak başka yerde yaşayanlara saldırmaya başladı. Onları kıskandı. Ellerindekilere göz dikti. Ne var ne yok yakıp yıktı, insanlarını kendisine aldı. Bunu gören başka çıkarcılar da aynı yolu izlediler. Sonra küçük küçük topluluklar oluştu. Sonra büyüdü bu topluluklar. Hükümdar bir toplumu diğer topluma ateşlerken dili, dini, giyimi kullandı. Farklılıklarını düşmanlığa çevirdi. Oysa çok doğaldı farklılıkları. Birbirlerinden on binlerce kilometre uzaktaki insanların aynı dili konuşması, aynı şeye inanması, aynı şeyleri giymesi beklenemezdi.

Konuyu çok uzattım farkındayım. Sonuçta işte bu durumdayız. Şimdi aynı ülkenin insanları bile dil yüzünden, din yüzünden birbirlerini katlediyorlar. Hükümdar duyarsız, bütün hükümdarlar gibi çıkarları doğrultusunda hareket etmeye devam ediyor. Toplum perişan, yıkımlardan yorgun, ölümlerden durgun...

Bu durumda söyleyebileceğim bir tek şey var:

Hükmedenlere yenilme ey insanlık!

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.
Açık Mavi yazdı, 4 misafir olmak üzere 9 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
5 Eyl 15 02:00

Açık Mavi

Puan: 38

Düşünme Yetisiyle Övünen Düşüncesizler

Biz insanlardan bahsediyorum. Bizler düşüncesiz varlıklarız. Hep daha iyisini istiyoruz, hep en iyisi olduğumuzu düşünüyoruz. Hakediyormuşuz gibi bir de dünyanın kralı ilan ediyoruz kendimizi.

Hangi hayvan tok olduğu halde bir başka hayvanı katlediyor?

Hangi hayvan kendisi fazladan bir yere sahip olacak diye insanların yaşam alanlarını yakıyor?

Hangi hayvan sürüsü biz çoğunluktayız siz de bizim gibi olacaksınız deyip başka tür hayvanlara eziyet ediyor?

Ya da hangi hayvan kendisi gibi görünmeyen hayvanları katlediyor?

Biz insanlar teknoloji ile birlikte düşüncesizlikte de hızla ilerliyoruz. Kendi ırkımızın geleceğini bile düşünmüyoruz.

Berbat bir dünya bırakıyoruz geleceğe.

Yaşadığımız yerdeki betonları güzelleştiriyoruz doğa yerine.

Peki doğa tamamen katledildiğinde bu betonlar ne işe yarayacak?

Dünyada yaşayan insan kalmadığında geleceğe bırakılan anıtların var olmasının bir anlamı var mı?

Kendimizi yenilerken doğayı eskitiyoruz.

Eskitmek ile kalmıyoruz, bir çok canlının yaşam alanını katlediyoruz.

Ne yazıktır ki bize seslerini çıkaramıyorlar. Ne yazıktır ki onların silahları yok.

Onların bizim gibi düşünemiyor olmalarından faydalanıyoruz. Bazen oluyor ki hayvanların yaşam alanlarını katletmek için yine hayvanlardan yardım alıyoruz. Onlarla beslenip güç toplayıp onların besinlerini ellerinden alıyoruz.

İnsanoğlu döngüyü yakıp yıktı. Hayvanların beslenme alanlarını, yaşam alanlarını ellerinden alıp onları da bir güzel yiyoruz.

Hiç hayvan kalmadığı zaman ise birbirimizi yiyeceğiz.

Dünyanın sonunu insanlar getirecek.

Düşünebilmesi ile övünen insanlar düşüncesizlikleri yüzünden ölecek.

Paylaşımı nasıl buldunuz?
Çok beğendim.
Beğendim.
İdare eder.
Beğenmedim.